കൊടുത്ത കഴിവില് നിന്നും ചോദിക്കുന്നു എന്ന്....
പ്രവാചകന്മ്മാര്ക്ക് ആര്ക്കും തന്നെ അള്ളാഹു ഒരു കഴിവും കൊടുത്ത് വെച്ചിട്ടില്ല. അവന് ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സമയത്ത് അവരിലുടെ അള്ളാഹു വെളിവാക്കപ്പെടുന്ന അമാനുഷികത ആണ് മുഹ്ജിസത്ത്.
പ്രവാചകന് നമസ്ക്കാരത്തില് പിറകില് നിന്നവരുടെ കാര്യം അറിയും എന്ന് പറയുന്ന ഹദീസിനെ വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട്.
മുല്ല അല് ഖാരി (റ) പറയുന്നു:
((فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي) أَيْ: بِالْمُكَاشَفَةِ، وَلَا يَلْزَمُ دَوَامُهَا لِيُنَافِيَهُ خَبَرُ: لَا أَعْلَمُ مَا وَرَاءَ جِدَارِي، فَيُخَصُّ هَذَا بِحَالَةِ الصَّلَاةِ وَعِلْمِهِ بِالْمُصَلِّينَ، وَاللَّهُ أَعْلَمُ.
"(തീർച്ചയായും ഞാൻ എന്റെ പിന്നിലൂടെ നിങ്ങളെ കാണുന്നുണ്ട്)" - അതായത്: 'മുകാശഫത്ത്' (അല്ലാഹു നൽകുന്ന സവിശേഷമായ വെളിപാട്/കാഴ്ച) മുഖേനയാണ് അദ്ദേഹം ഇത് കാണുന്നത്.
എന്നാൽ, ഈ സവിശേഷമായ കാഴ്ച (അദ്ദേഹത്തിന്) എപ്പോഴും ഉണ്ടാവണമെന്നില്ല. കാരണം, "എന്റെ ഈ ചുമരിന് പിന്നിൽ ഉള്ളത് എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല" എന്ന റിപ്പോർട്ടുമായി ഇത് വൈരുദ്ധ്യമാകാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണത്. അതിനാൽ, പിന്നിലൂടെ കാണുക എന്ന ഈ പ്രത്യേകത നിസ്കാരവേളയിലും, നിസ്കരിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിലും മാത്രമായി പരിമിതപ്പെട്ടതാകുന്നു. അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവൻ.
ഇമാം ഇബ്ന് അബ്ദുല് ഹൈ ലക്നവി (റ):
أولاً ـ لأنّ هذا الورد متضمّن كلمة "شيئاً لله" وقد حَكَمَ بعضُ الفقهاء بكفرِ من قاله ،
وثانياً ـ لأنّ هذا الورد يتضمّنُ نداء الأموات مِنْ أمكنة بعيدة ، ولم يثبت شرعاً أنّ الأولياء لهم قدرةٌ على سماع النداء من أمكنة بعيدة ، إنما ثبَتَ سماع الأموات لتحيّة من يزور قبورهم ، ومَنْ اعتقدَ أنّ غير الله سبحانه وتعالى حاضرٌ وناظر ، وعالمٌ للخفيّ والجليّ في كلّ وقت وفي كلّ آن ، فقد أشرك ، والشيخ عبد القادر وإن كانت مناقبه وفضائله قد جاوزت العدّ والإحصاء ، إلاّ أنه لم يثبت أنه كان قادراً على سماع الاستغاثة والنداء من أمكنة بعيدة ، وعلى إغاثة هؤلاء المستغيثين ، واعتقادُ أنه رحمه الله كان يعلم أحوالَ مريديه في كلّ وقت ، ويسمع نداءهم ، مِنْ عقائد الشِّرك ، والله أعلم )).
مجموع فتاوى العلاّمة عبد الحي اللّكنوي (ج1/264).
"ഒന്നാമതായി: ഈ ഔറാദിൽ (ദിക്ർ) 'ശൈഅൻ ലില്ലാഹ്' (شيئاً لله) എന്ന വാക്ക് ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് ചൊല്ലുന്നവൻ കാഫിറാകുമെന്ന് (ഇസ്ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുമെന്ന്) ചില ഫുഖഹാക്കൾ (കർമ്മശാസ്ത്ര പണ്ഡിതന്മാർ) വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
രണ്ടാമതായി: ഈ ഔറാദിൽ ദൂരസ്ഥലങ്ങളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് മരിച്ചവരെ വിളിച്ചുതേടുന്നു (നിദാഅ്). വലിയ്യാക്കൾക്ക് ദൂരസ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിളികൾ കേൾക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ശരീഅത്ത് പരമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. മറിച്ച്, മരിച്ചവർ കേൾക്കുമെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടത് അവരുടെ ഖബറുകൾ സന്ദർശിക്കുന്നവർ നൽകുന്ന സലാമിന് (അഭിവാദ്യം) മാത്രമാണ്.
അല്ലാഹു അല്ലാത്ത മറ്റാരെങ്കിലും 'ഹാളിറും നാളിറും' (حاضر وناظر - എല്ലായിടത്തും സന്നിഹിതനും എല്ലാം കാണുന്നവനും) ആണെന്നും, എല്ലാ സമയത്തും രഹസ്യവും പരസ്യവും അറിയുന്നവനാണെന്നും ആരെങ്കിലും വിശ്വസിച്ചാൽ അവൻ ശിർക്ക് (അല്ലാഹുവിൽ പങ്കുചേർക്കൽ) ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ശൈഖ് അബ്ദുൽ ഖാദിർ ജീലാനി (റ) വിന്റെ ഗുണങ്ങളും ശ്രേഷ്ഠതകളും എണ്ണമറ്റതാണെങ്കിലും, ദൂരസ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിളികൾ കേൾക്കാനോ അപ്രകാരം വിളിക്കുന്നവരെ സഹായിക്കാനോ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയുമെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം തന്റെ മുരീദുമാരുടെ (ശിഷ്യന്മാർ) അവസ്ഥകൾ എല്ലാ സമയത്തും അറിയുമെന്നും അവരുടെ വിളി കേൾക്കുമെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നത് ശിർക്കൻ വിശ്വാസങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്. അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവൻ."
عَنْ
عَائِشَةَ، قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ
وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا يَذْهَبُ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ حَتَّى تُعْبَدَ
اللَّاتُ وَالْعُزَّى»
ആയിഷ (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു; അവർ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ (സ) ഇപ്രകാരം പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു:
"ലാത്തയും ഉസ്സയും (പുരാതന അറേബ്യയിലെ വിഗ്രഹങ്ങൾ) വീണ്ടും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത് വരെ രാപ്പകലുകൾ നീങ്ങിപ്പോവുകയില്ല (അതായത് ലോകാവസാനം സംഭവിക്കില്ല)."
നബി(സ്വ)യും സ്വഹാബികളും വിശ്വസിച്ചിരുന്ന അല്ലാഹുവില് തന്നെയായിരുന്നു ക്വുര്ആന് അവതരിച്ചിരുന്ന കാലത്തുള്ള മക്കാ മുശ്രിക്കുകളും വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. അവര് അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയതില് അബദ്ധങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും നബി(സ്വ) വിളിച്ചിരുന്ന അല്ലാഹുവിനെത്തന്നെയായിരുന്നു ആ മുശ്രിക്കുകള് അല്ലാഹു എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നത്. നബി(സ്വ) ദുആ ചെയ്ത അല്ലാഹുവിനോട് തന്നെയായിരുന്നു സ്രഷ്ടാവ് എന്ന നിലക്ക് മുശ്രിക്കുകള് ദുആ ചെയ്തത്. ലോകം സൃഷ്ടിച്ച് സംരക്ഷിച്ച് പരിപാലിക്കുന്നവന് അല്ലാഹുവാണെന്നും മറ്റുള്ള മഹാന്മാരെല്ലാം ആരാധിക്കുന്നത് ആ അല്ലാഹുവിനെയാണെന്നും അവരും അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടി അവര് കഅ്ബയെ ത്വവാഫ് ചെയ്തിരുന്നു. അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടി നോമ്പനുഷ്ടിച്ചിരുന്നു. നേര്ച്ചയാക്കിയിരുന്നു. എല്ലാ നിലക്കും അല്ലാഹുവിനോട് കിടയൊക്കുന്ന വേറെയൊരു സമശക്തി അല്ലാഹുവിനുണ്ട് എന്ന വശ്വാസം അവര്ക്കുണ്ടായത് കൊണ്ടാണ് അവര് മുശ്രിക്കുകളായത് എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിട്ടില്ല. മഹാന്മാരും സ്വാലിഹുകളും വലിയ്യുകളും മുഖര്റബുകളും ആയി ആ മുശ്രിക്കുകള് മനസ്സിലാക്കിയ ഉന്നതന്മാര് തങ്ങളെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുവാനും അല്ലാഹുവില് നിന്ന് കാര്യം നേടിത്തരുവാനും അല്ലാഹു ആ മഹാന്മാര്ക്ക് നല്കിയ കഴിവ് കൊണ്ട് സഹായിക്കാന് വേണ്ടിയുമായിരുന്നു ആ മഹാന്മാരോട് അവര് തേടിയിരുന്നത്.......
മക്കാ മുശ്രിക്കുകള് പറഞ്ഞതും ഇത് തന്നെ ആണ്....
ഇനി മക്ക മുശ്രിക്കുകള് അവരുടെ തല്ബീയത്തില് എന്തായിരുന്നു പറഞ്ഞത്???? ഇതേ വാക്ക് തന്നെ....
അവര് ഹജ്ജ് ചെയ്യുന്നു അപ്പോള് അവര് ചൊല്ലുന്ന തല്ബിയത്ത് ഒരു ഭാഗം നബി (സ്വ) അംഗീകരിക്കുകയും അവരിലുള്ള ശിര്ക്ക് കലര്ന്ന ഭാഗത്തെ അദ്ദേഹം എതിര്ക്കു കയും ചെയ്യുന്നു :-
روى مسلم بسنده عن ابن عباس رضي الله عنهما قال
"كان المشركون يقولون لبيك لا شريك لك قال فيقول رسول الله صلى الله عليه وسلم ويلكم قد قد فيقولون إلا شريكا هو لك تملكه وما ملك يقولون هذا وهم يطوفون بالبيت."
[صحيح مسلم» كتاب الحج» باب التلبية وصفتها ووقتها]
ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) വിൽ നിന്ന് നിവേദനം; അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:
മുശ്രിക്കുകൾ (ഇപ്രകാരം) ചൊല്ലാറുണ്ടായിരുന്നു: "ലബ്ബൈക്ക ലാ ശരീക്ക ലക്" (അല്ലാഹുവേ, നിനക്ക് പങ്കുകാരില്ലാത്ത നിലയിൽ ഞാൻ ഇതാ നിന്റെ വിളിക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നു).
അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ (സ) പറയുമായിരുന്നു: "നിങ്ങൾക്ക് നാശം! മതിയാക്കൂ, അവിടെ നിർത്തൂ (അതായത്, തൗഹീദിന്റെ വചനത്തിൽ മാത്രം നിർത്തൂ)." >
എന്നാൽ അവർ അത് പൂർത്തിയാക്കി ഇപ്രകാരം പറയുമായിരുന്നു: "നിനക്ക് മാത്രമായുള്ള ഒരു പങ്കുകാരനൊഴികെ; അവനെയും അവൻ ഉടമപ്പെടുത്തിയതിനെയും നീയാണ് ഉടമപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്." കഅ്ബയെ ത്വാവാഫ് ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അവർ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിരുന്നത്.
( സഹിഹ് മുസ്ലിം അദ്യായം ഹജ്ജ് )
യാഥാസ്ഥിതികരുടെ മറ്റൊരു വാദം ഇപ്രകാരമാണ്: ``ഞങ്ങള് മരണപ്പെട്ട
മഹത്തുക്കളോട് സഹായം തേടുന്നത് അവര് സ്വയം കഴിവുള്ള ഇലാഹുകളാണ് എന്ന്
വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടല്ല.''
ഇമാമുകളുടെ അഭിപ്രായം
ഇമാം റാസി
രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:
الثَّانِي: أَنَّ/ الْكُفَّارَ كَانُوا مُقِرِّينَ بِالْإِلَهِ تَعَالَى وَكَانُوا يَقُولُونَ: إِنَّمَا حَسُنَتْ عِبَادَةُ الْأَصْنَامِ لِتَصِيرَ شُفَعَاءَ لَهُمْ عِنْدَ اللَّهِ تَعَالَى، وَإِذَا كَانَ كَذَلِكَ، فَكَيْفَ يُعْقَلُ إِقْدَامُهُمْ عَلَى شَتْمِ اللَّهِ تَعَالَى وَسَبِّهِ.
"രണ്ടാമത്തെ കാര്യം: സത്യനിഷേധികൾ (മുശ്രിക്കുകൾ) അല്ലാഹുവിനെ പരമോന്നത ദൈവമായി അംഗീകരിച്ചിരുന്നവരാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ തങ്ങൾക്കായി ശുപാർശ ചെയ്യുന്നവരാകാൻ (ശുഫആഅ്) വേണ്ടിയാണ് വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നത് നല്ലതാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞിരുന്നത്.
സ്ഥിതി ഇപ്രകാരമായിരിക്കെ, അവർ എങ്ങനെയാണ് അല്ലാഹുവിനെ ചീത്ത പറയാനും പരിഹസിക്കാനും തുനിയുക എന്നത് എങ്ങനെയാണ് ചിന്തിക്കാൻ (യുഅ്ഖലു) കഴിയുക?"
وَالطَّائِفَةُ الثَّالِثَةُ: الَّذِينَ قَالُوا لِلْعَالَمِ إلهان: أحدهما: خير، والآخر شرير، وَقَالُوا: مُدَبِّرُ هَذَا الْعَالَمِ هُوَ اللَّهُ تَعَالَى وَإِبْلِيسُ، وَهُمَا أَخَوَانِ، فَكُلُّ مَا فِي الْعَالَمِ مِنَ الْخَيْرَاتِ فَهُوَ مِنَ اللَّهِ وَكُلُّ مَا فِيهِ مِنَ الشَّرِّ فَهُوَ مِنْ إِبْلِيسَ.
മൂന്നാമത്തെ വിഭാഗം: ലോകത്തിന് രണ്ട് ദൈവങ്ങളുണ്ടെന്ന് വാദിക്കുന്നവരാണവർ. ഒന്ന്: നന്മയുടെ ദൈവം (നന്മ ചെയ്യുന്നവൻ), മറ്റൊന്ന്: തിന്മയുടെ ദൈവം (തിന്മ ചെയ്യുന്നവൻ). അവർ പറഞ്ഞു: ഈ ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് (മുദബ്ബിർ) അല്ലാഹു തആലായും ഇബ്ലീസുമാണ്. ഇവർ രണ്ടുപേരും സഹോദരങ്ങളാണ്! ലോകത്തുള്ള എല്ലാ നന്മകളും അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ളതാണ്, ലോകത്തുള്ള എല്ലാ തിന്മകളും ഇബ്ലീസിൽ നിന്നുള്ളതുമാണ് (എന്നാണവർ വിശ്വസിക്കുന്നത്)."
إِذَا عرفت هذه التفاصيل فنقول: كل ما اتَّخَذَ لِلَّهِ شَرِيكًا فَإِنَّهُ لَا بُدَّ وَأَنْ يَكُونَ مُقَدَّمًا عَلَى عِبَادَةِ ذَلِكَ الشَّرِيكِ مِنْ بَعْضِ الْوُجُوهِ، إِمَّا طَلَبًا لِنَفْعِهِ أَوْ هَرَبًا مِنْ ضَرَرِهِ، وَأَمَّا الَّذِينَ أَصَرُّوا عَلَى التَّوْحِيدِ وَأَبْطَلُوا الْقَوْلَ بِالشُّرَكَاءِ وَالْأَضْدَادِ وَلَمْ يَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ وَلَمْ يَلْتَفِتُوا إِلَى غَيْرِ اللَّهِ فَكَانَ رَجَاؤُهُمْ مِنَ اللَّهِ وَخَوْفُهُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَغْبَتُهُمْ فِي اللَّهِ وَرَهْبَتُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَلَا جَرَمَ لَمْ يَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ وَلَمْ يَسْتَعِينُوا إِلَّا بِاللَّهِ، فَلِهَذَا قَالُوا: إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ، فَكَانَ قَوْلُهُ: إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ قَائِمًا مُقَامَ قَوْلِهِ: لَا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ.
"ഈ വിശദാംശങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയ സ്ഥിതിക്ക് നമുക്ക് ഇപ്രകാരം പറയാം: അല്ലാഹുവിന് പങ്കുകാരെ (ശരീക്) നിശ്ചയിക്കുന്ന ഏതൊരാളും, ആ പങ്കുകാരെ ആരാധിക്കുന്നതിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് ചില പ്രത്യേക കാരണങ്ങളാലായിരിക്കും; ഒന്നുകിൽ അവരിൽ നിന്നുള്ള ഉപകാരം (നഫ്അ്) മോഹിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ഉപദ്രവത്തിൽ (ളറർ) നിന്നുള്ള രക്ഷാമാർഗ്ഗമായോ ആയിരിക്കും അത്.
എന്നാൽ, തൗഹീദിൽ (ഏകദൈവ വിശ്വാസം) ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും അല്ലാഹുവിന് പങ്കുകാരോ എതിരാളികളോ ഉണ്ടെന്ന വാദത്തെ അസാധുവാക്കുകയും ചെയ്തവർ - അവർ അല്ലാഹുവിനെ അല്ലാതെ മറ്റാരെയും ആരാധിക്കുന്നില്ല. അവർ അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നുമില്ല. അവരുടെ പ്രതീക്ഷകൾ (റജാഅ്) അല്ലാഹുവിലാണ്, അവരുടെ ഭയം (ഖൗഫ്) അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചാണ്, അവരുടെ താല്പര്യം (റഗ്ബത്ത്) അല്ലാഹുവിലാണ്, അവരുടെ പരിഭ്രാന്തിയും (റഹ്ബത്ത്) അല്ലാഹുവിങ്കലേക്കാണ്. അതിനാൽ തന്നെ അവർ അല്ലാഹുവിനെ അല്ലാതെ ആരാധിക്കുന്നില്ല, അല്ലാഹുവെ അല്ലാതെ സഹായത്തിന് വിളിക്കുന്നുമില്ല.
അതുകൊണ്ടാണ് അവർ പറയുന്നത്: 'ഇയ്യാക്ക നഅ്ബുദു വ ഇയ്യാക്ക നസ്തഈൻ' (നിന്നെ മാത്രം ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു, നിന്നോട് മാത്രം ഞങ്ങൾ സഹായം തേടുന്നു) എന്ന്. ചുരുക്കത്തിൽ, 'ഇയ്യാക്ക നഅ്ബുദു വ ഇയ്യാക്ക നസ്തഈൻ' എന്ന ഈ വചനം 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്' (അല്ലാഹു അല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവമില്ല) എന്ന വചനത്തിന് പകരമായി നിൽക്കുന്നതാണ്."
الجهل ممن يدعوا مِنْ دُونِ اللَّهِ الْأَصْنَامَ، فَيَتَّخِذُهَا آلِهَةً
وَيَعْبُدُهَا وَهِيَ إِذَا دُعِيَتْ لَا تَسْمَعُ، وَلَا تَصِحُّ مِنْهَا
الْإِجَابَةُ لَا فِي الْحَالِ وَلَا بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ إِلَى
يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَإِنَّمَا جَعَلَ ذلك غاية لِأَنَّ يَوْمَ
الْقِيَامَةِ قَدْ قِيلَ إِنَّهُ تَعَالَى يُحْيِيهَا وَتَقَعُ بَيْنَهَا
وَبَيْنَ مَنْ/ يَعْبُدُهَا مُخَاطَبَةٌ فَلِذَلِكَ جَعَلَهُ تَعَالَى
حَدًّا، وَإِذَا قَامَتِ الْقِيَامَةُ وَحُشِرَ النَّاسُ فَهَذِهِ
الْأَصْنَامُ تُعَادِي هَؤُلَاءِ الْعَابِدِينَ، وَاخْتَلَفُوا فِيهِ
فَالْأَكْثَرُونَ عَلَى أَنَّهُ تَعَالَى يُحْيِي هَذِهِ الْأَصْنَامَ
يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَهِيَ تُظْهِرُ عَدَاوَةَ هَؤُلَاءِ الْعَابِدِينَ
وَتَتَبَرَّأُ مِنْهُمْ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ بَلِ الْمُرَادُ عَبَدَةُ
الْمَلَائِكَةِ وَعِيسَى فَإِنَّهُمْ فِي يَوْمِ الْقِيَامَةِ يُظْهِرُونَ
عَدَاوَةَ هَؤُلَاءِ الْعَابِدِينَ فَإِنْ قِيلَ مَا الْمُرَادُ بِقَوْلِهِ
تَعَالَى: وَهُمْ عَنْ دُعائِهِمْ غافِلُونَ وَكَيْفَ يُعْقَلُ وَصْفُ
الْأَصْنَامِ وَهِيَ جَمَادَاتٌ بِالْغَفْلَةِ؟ وَأَيْضًا كَيْفَ جَازَ
وَصْفُ الْأَصْنَامِ بِمَا لَا يَلِيقُ إِلَّا بِالْعُقَلَاءِ؟ وَهِيَ
لَفْظَةٌ مَنْ وقوله هم غَافِلُونَ قُلْنَا إِنَّهُمْ لَمَّا عَبَدُوهَا
وَنَزَّلُوهَا مَنْزِلَةَ مَنْ يَضُرُّ وَيَنْفَعُ صَحَّ أَنْ يُقَالَ
فِيهَا إِنَّهَا بِمَنْزِلَةِ الْغَافِلِ الَّذِي لَا يَسْمَعُ وَلَا
يُجِيبُ. وَهَذَا هُوَ الْجَوَابُ أَيْضًا عَنْ قَوْلِهِ إِنَّ لَفْظَةَ
مِنْ وَلَفْظَةَ هُمْ كَيْفَ يَلِيقُ بِهَا، وَأَيْضًا يَجُوزُ أَنْ
يُرِيدَ كُلَّ مَعْبُودٍ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنَ الْمَلَائِكَةِ وَعِيسَى
وَعُزَيْرٍ وَالْأَصْنَامِ إِلَّا أَنَّهُ غَلَّبَ غَيْرَ الْأَوْثَانِ
عَلَى الْأَوْثَانِ.
"അല്ലാഹുവിനു പുറമെ വിഗ്രഹങ്ങളെ വിളിച്ചുതേടുകയും അവയെ ദൈവങ്ങളായി സ്വീകരിച്ച് ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന്റെ അജ്ഞതയാണിത്. അവയാകട്ടെ, വിളിക്കപ്പെട്ടാൽ കേൾക്കുകയോ, ഉടനെയോ ഇനി ആ ദിവസത്തിന് ശേഷം ലോകാവസാനം (ഖിയാമത്ത് നാൾ) വരെയോ അതിന് ഉത്തരം നൽകാൻ സാധിക്കുന്നവയോ അല്ല."
"കൂടാതെ, അല്ലാഹുവിന് പുറമെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന എല്ലാവരെയും - അതായത് മലക്കുകൾ, ഈസാ നബി (അ), ഉസൈർ നബി (അ), വിഗ്രഹങ്ങൾ (അസ്നാം) എന്നിവരെയെല്ലാം - ഇതിലൂടെ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. എന്നാൽ വിഗ്രഹങ്ങളല്ലാത്തവരെ (ബുദ്ധിയുള്ളവരെ/ആഖിലീങ്ങളെ), വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് (ബുദ്ധിയില്ലാത്തവർക്ക്) മേൽ മുൻഗണന നൽകി (ഗല്ലബ - غلّب) സംസാരിച്ചു എന്ന് മാത്രം."
ഈ വാദപ്രകാരം ലോകത്ത് ഇന്നേവരെ ഒരു ബഹുദൈവവിശ്വാസിയും
ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ല. കാരണം, ആരാധിക്കുന്ന ഒരാളും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവന്
സ്വയം കഴിവുള്ള ദൈവമാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചുകൊടുത്തിട്ടില്ല. മക്കയിലെ
മുശ്രിക്കുകള് അവരുടെ ആരാധ്യന്മാരെ സ്വയംകഴിവുള്ള സാക്ഷാല്
ദൈവത്തിങ്കലേക്കുള്ള ശുപാര്ശകരായിട്ടാണ് അംഗീകരിച്ചിരുന്നതെന്ന്
സൂറത്ത് യൂനുസ് 18-ാം വചനത്തിലും അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് കൂടുതല്
അടുപ്പിക്കുന്ന മധ്യവര്ത്തികളായിട്ടുമാണ് അംഗീകരിച്ചിരുന്നതെന്ന്
സൂറത്ത് സുമര് 3-ാം വചനത്തിലും അല്ലാഹു വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
സൂറതുന്നഹ്ലിലെ 123-ാം വചനം വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഇമാം റാസി
രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: ``മലക്കുകളെ ആരാധിച്ചിരുന്നവര് മലക്കുകള് സ്വയം
കഴിവുള്ള ദൈവങ്ങളാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചിരുന്നില്ല.'' (തഫ്സീറുല് കബീര്,
അന്നഹ്ല് 123)
_________________________________
ഇബ്ന് റജബ് ഇബ്ന് ഹംബലി (റ) തന്റെ "ജാമിഉല് ഉലൂം വല് ഹികാം" എന്നാ ഗ്രന്ഥത്തില് പറയുന്നു :
إذا سألت فاسأل الله، وإذا استعنت، فاستعن بالله)) هذا مُنْتَزَعٌ من قوله تعالى: {إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ} (2) ، فإنَّ السؤال لله هو دعاؤُه والرغبةُ إليه، والدُّعاء هو العبادة،
الكتاب: جامع العلوم والحكم (2/567)
ابن رجب الحنبلي ( 736 - 795هـ، 1336 - 1393م).
"നീ ചോദിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുക, നീ സഹായം തേടുന്നുവെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനോട് സഹായം തേടുക" എന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമായ {നിന്നെ മാത്രം ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു, നിന്നോട് മാത്രം ഞങ്ങൾ സഹായം തേടുന്നു} എന്നതിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്തതാണ്. കാരണം, അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുക എന്നത് അവനോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയും (ദുആ) അവനിലേക്ക് മാത്രമുള്ള താല്പര്യവുമാണ്. പ്രാർത്ഥനയാകട്ടെ ആരാധനയുമാണ് (അദ്ദുആഉ ഹുവൽ ഇബാദ).
___________________________________
" സഹായതേട്ടം അല്ലാഹുവിനോട് മാത്രം "
ഇമാം നവവി (റ)
പ്രശസ്ഥ ശാഫി പണ്ഡിതനായ ഇമാം നവവി (റ ) അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാല്പത് ഹദീസുകള് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില് കൊടുത്ത ഒരു ഹദീസ് കാണുക
عن أبي العباس عبد الله بن عباس رضي الله
عنهما قال: كنت خلف النبي (صلى الله عليه وسلم) يوماً، فقال لي: "يا غلام
إني أعلّمك كلمات: احفظ الله يحفظك، احفـظ الله تجده تجاهك، إذا سألت فاسأل
الله، وإذا استعنت فاستعن بالله، واعلم أن الأمة لو اجتمعت على أن ينفعوك
بشيء لـم ينفعـوك إلا بشيء قـد كتبـه الله لك، وإن اجتمعوا على أن يضرّوك
بشيء لم يضرّوك إلا بشيء قد كتبه الله عليك، رفعت الأقلام وجفّت الصحف
(رواه الترمذي وقال: حسن صحيح)
( شرح أحاديث الأربعين النووية - حديث رقم 19 )
“ ഇബ്നു അബ്ബാസ്(റ) നിവേദനം: നബി(സ)യുടെ
പിറകില് ഞാന് വാഹനപ്പുറത്തിരുന്ന് സഞ്ചരിക്കുമ്പോള് അവിടുന്ന്
പറയുകയുണ്ടായി: കുട്ടീ, ഞാന് നിനക്ക് ചില വാചകങ്ങള് പഠിപ്പിച്ച് തരാം. നീ
അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുക, എന്നാല് അല്ലാഹു നിന്നെയും സൂക്ഷിക്കും. നീ
അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുക, എന്നാല് നിനക്കവനെ നിന്റെ മുമ്പില് കണ്ടെത്താം.
നീ വല്ലതും ചോദിക്കുന്നുവെങ്കില് അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുക. നീ സഹായം
തേടുന്നുവെങ്കില് അല്ലാഹുവോട് സഹായം തേടുക. നിനക്കൊരു സഹായം ചെയ്യണമെന്ന്
വിചാരിച്ച് ആളുകള് മുഴുവന് ഒരുമിച്ച് കൂടിയാലും അല്ലാഹു
രേഖപ്പെടുത്തിയതല്ലാതെ നിനക്ക് അവര് സഹായിക്കില്ല. നിനക്കൊരു ദ്രോഹം
ചെയ്യണമെന്ന് വിചാരിച്ച് അവര് മുഴുവന് ഒരുമിച്ച് കൂടിയാലും അല്ലാഹു
രേഖപ്പെടുത്തിയതല്ലാതെ നിന്നെ അവര് ഉപദ്രവിക്കുകയില്ല. പേനകള്
ഉയര്ത്തപ്പെടുകയും ഏടുകളിലെ മഷി ഉണങ്ങുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”
( ഇമാം നവവി (റ ) യുടെ നാല്പത് ഹദീസുകള്
എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ 1 9 മത്തെ ഹദീസ് )
_____________________________
ثم إن كانت الحاجة التي يسألها لم تجر العادة بجريانها على أيدي خلقه كطلب الهداية والعلم والفهم في القرآن والسنة وشفاء المرض وحصول العافية من بلاء الدنيا وعذاب ألآخرة، سأل ربه ذلك، وإن كانت الحاجة التي يسألها جرت العادة أن الله سبحانه وتعالى يجريها على أيدي خلقة ،كالحاجات المتعلقة بأصحاب الحرف والصنائع وولاة الأمور، سأل الله تعالى أن يعطف عليه قلوبهم فيقول:اللهم أحنن علينا قلوب عبادك وإمائك وما أشبة ذلك.ولا يدعوا الله تعالى باستغنائه عن الخلق لأنه ( صلى الله عليه وسلم ) سمع علياً يقول : (اللهم أغننا عن خلقك ) فقال: (لا تقل هذا فإن الخلق يحتاج بعضهم إلى بعض ولكن قل (اللهم اغننا عن شرار خلقك ) وأما سؤال الخلق والاعتماد عليهم فمذموم .))
شرح الأربعين النووية للنووي الحديث(19) .
"നീ ചോദിക്കുകയാണെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുക" എന്ന നബി വചനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ,ഒരു അടിമക്കും തന്റെ മനസ്സിനെ അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരോട് ബന്ധിപ്പിച്ചു കൂടാ എന്നാണ് ..എന്ന് മാത്രമല്ല .തന്റെ എല്ലാ കാര്യത്തിലും അവൻ അല്ലാഹുവിനെ അവലംബിക്കണം എന്നാണു ..(പിന്നീട്)അവൻ ചോദിക്കുന്ന ആവശ്യം സാധാരണയായി സൃഷ്ടികളുടെ കൈകളിലൂടെ നെരിട്ട് നടക്കുന്നവയല്ലെങ്കിൽ അത് അല്ലാഹുവിനോട് തന്നെ ചോദിക്കണം .സന്മാര്ഗ്ഗ ലബ്ദി ,വിജ്ഞാനം ലഭിക്കുക,ഖുറാനിലും സുന്നത്തിലും അറിവ് ലഭിക്കുക ,രോഗ ശമനം ആരോഗ്യം എന്നിവ ലഭിക്കുക ,ഭൌതിക പരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് സൌഖ്യം ലഭിക്കുക ,പരലോക ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് മോക്ഷം ലഭിക്കുക ആദിയായവ ഉദാഹരണങ്ങളാണ് .
ഇനി അവന്റെ ആവശ്യം സാധാരണ സൃഷ്ടികളുടെ കൈകളിലൂടെ നടക്കുന്നവയാണെങ്കിൽ ;ഉദാഹരണം ;തൊഴിലുടമകൾ ,നിർമ്മാണ ശാലകളുടെ ഉടമസ്ഥർ ,ഭരണാധികാരികൾ എന്നിവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണെങ്കിൽ അവരുടെ മനസ്സുകളെ അവന്റെ (ചോദിക്കുന്നവരുടെ മേൽ അനുകമ്പ ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർതിക്കണം (شرح اربعين പേജ് 53 ഇമാം നവവി (റ) ഇനി ഇമാം നവവി 40 ഹദീസുകള്ക്ക് ശറഹ് എഴുതിയിട്ടില്ല എന്നൊരു നുണ മുസ്ലിയാക്കന്മ്മാര് തട്ടി വിടാറുണ്ട് അതിനു ഖന്ധനം ഇവര് അങ്ങീകരിക്കുന്ന ഇമാം സുയൂത്തിയെ പോലെയുള്ളവര് രേഖപ്പെടുത്തിയതായും കാണാം...
ഈ കിതാബിന്റെ കയ്യെഴുത്ത് പ്രതി
ശൈഖ് ഹസന് സഖാഫ് അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഇസ്തിഗാസ എന്ന കിതാബില് ഇമാം നവവിയുടെ കിതാബിനെ പറ്റി പരാമര്ശിച്ചിട്ടുണ്ട്....
__________________________________
മുകളില് പറഞ്ഞ അതെ തത്വങ്ങള് തന്നെ മനുഷ്യനു ചെയ്യാന് പറ്റുന്ന പരമാവതി കാര്യങ്ങള് അവന് ചെയ്തെ പറ്റു. സാധിക്കാത്തതിനു റബ്ബിന്റെ വാതിലില് മുട്ടുക എന്ന് കണ്ണിയത്തെ സ്മരണികയില് എഴുതിയത് കാണുക.
____________________________
ثم قوله: (إِيَّاكَ نَعْبُدُ) يتوجه وجهين:
أحدهما: إلى التوحيد، وكذا رُوِيَ عن ابن عَبَّاسٍ - رضي اللَّه عنهما - أنه قال: " كُلُّ عبادةٍ في القرآنِ فهو توحيد ".
والوجه الآخر: أن يكون على كل طاعة أن يعبد اللَّه بها، وأصلها يرجع إلى واحد؛ لما على العبد أن يوحد اللَّه - تعالى - في كل عبادة لا يُشرك فيها أحدًا، بل يخلصها فيكون موحدًا لله تعالى بالعبادة والدِّين جميعًا.
وعلى ذلك قطعُ الطمع، والخوف، والحوائج كلها عن الخلقِ.
وتوجيهُ ذلك إلى اللَّه تعالى بقوله: (أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ) وعلى ذلك المؤمن لا يطمعُ في الحقيقة بأحدٍ غير اللَّه، ولا يرفع إليه الحوائج، ولَا يخاف إلا من الوجه الذي يخشى أن اللَّه جعله سببًا لوصول بلاءٍ من بلاياه إليه على يديه؛ فعلى ذلك يخافُه، أو يرجو أن يكون اللَّه تعالى جعلَ سببَ ما دفعه إليه على يديه، فبذلك يرجو ويطمع، فيكون ذلك من الضالين، فيكون في ذلك التعوُّذُ من جميع أنواع الذنوب، والاستهداءُ إلى كل أنواع البر.
الكتاب: تفسير الماتريدي (1/363)
المَاتُرِيدي ( 000 - 333 هـ = 000 - 944 م)
"ഇയ്യാക്ക നഅ്ബുദു" (ഇയ്യാക്ക നഅ്ബുദു) എന്ന വചനത്തെ രണ്ട് രീതിയിൽ അഭിമുഖീകരിക്കാം:
ഒന്ന്: ഇതിനെ തൗഹീദിലേക്ക് (ഏകദൈവ വിശ്വാസം) തിരിക്കാം. ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞതായി നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്: "ഖുർആനിലെവിടെ 'ആരാധന' (ഇബാദത്ത്) എന്ന് വന്നോ അവിടെയെല്ലാം അതിന്റെ അർത്ഥം 'തൗഹീദ്' എന്നാണ്."
രണ്ട്: അല്ലാഹുവെ ആരാധിക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന എല്ലാ അനുസരണ ശീലങ്ങളും (ത്വാഅത്ത്) ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെയെല്ലാം അടിസ്ഥാനം ഒന്നുതന്നെയാണ്. കാരണം, തന്റെ ഓരോ ആരാധനയിലും മറ്റാരെയും പങ്കുചേർക്കാതെ അല്ലാഹുവെ ഏകനാക്കൽ (തൗഹീദ്) അടിമയുടെ കടമയാണ്. മറിച്ച്, ആരാധനയിലും മതപരമായ കാര്യങ്ങളിലും അല്ലാഹുവിന് മാത്രമായി നിഷ്കളങ്കമാക്കുമ്പോൾ അവൻ അല്ലാഹുവിനെ ഏകനാക്കുന്നവൻ (മുവഹിദ്) ആയി മാറുന്നു.
ഇതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ:
ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, സൃഷ്ടികളിൽ നിന്നുള്ള പ്രതീക്ഷകൾ (ത്വമഅ്), പേടി (ഖൗഫ്), ആവശ്യങ്ങൾ (ഹവാഇജ്) എന്നിവയെല്ലാം മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
ഇവയെല്ലാം അല്ലാഹുവിലേക്ക് മാത്രം തിരിക്കണം. അല്ലാഹു പറഞ്ഞതുപോലെ: "ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ആശ്രിതരായ (ഫുഖറാഅ്) വരാണ്. അല്ലാഹുവാകട്ടെ പരാശ്രയമുക്തനും (ഗനിയ്യ്) സ്തുത്യർഹനുമാകുന്നു" (സൂറത്തു ഫാത്വിർ: 15). ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഒരു വിശ്വാസി യഥാർത്ഥത്തിൽ അല്ലാഹു അല്ലാത്ത ഒരാളിലും പ്രതീക്ഷ വെക്കുകയോ തന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ അവരുടെ മുന്നിൽ സമർപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല.
തനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഒരു പരീക്ഷണം മറ്റൊരാളുടെ കൈകളിലൂടെ അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ച കാരണമാണെന്ന് കരുതി അല്ലാഹുവെ ഭയപ്പെടുന്നതല്ലാതെ അവൻ മറ്റാരെയും ഭയപ്പെടില്ല. അതുപോലെ തനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഒരു ഉപകാരം മറ്റൊരാളിലൂടെ അല്ലാഹു എത്തിച്ചതാണെന്ന് കരുതി അല്ലാഹുവിൽ പ്രതീക്ഷ വെക്കുന്നു. അങ്ങനെയല്ലാതെ സൃഷ്ടികളിൽ പ്രതീക്ഷ വെക്കുന്നവർ വഴിപിഴച്ചവരിൽ (ദാലീങ്ങൾ) പെട്ടവരായിരിക്കും. അതിനാൽ എല്ലാത്തരം പാപങ്ങളിൽ നിന്നും അല്ലാഹുവിനോട് കാവൽ തേടലും (തഅവ്വുദ്), എല്ലാ പുണ്യങ്ങളിലേക്കും അല്ലാഹുവിനോട് ഹിദായത്ത് തേടലും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
____________________________
ഇനി അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുന്ന എന്തും പടപ്പിനോട് ചോദിക്കാമോ....??? പറ്റില്ല എന്ന് ഇവര് തന്നെ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന സുബുക്കി......
فكما أنّا لا نسأل الله تعالى إلاّ ما هو في ممكن القدرة الإلهيّة كذلك لا نسأل النبيّ(صلى الله عليه وآله وسلم) إلاّ ما يمكن أن يجيب إليه)
الكتاب: شفاء السقام في زيارة خير الأنام(132)
السبكي، تقي الدين (683 - 756هـ، 1284- 1355م).
"നാം അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ദിവ്യമായ കഴിവിൽ (ഖുദ്റത്ത്) സാധ്യമായ കാര്യങ്ങൾ (മുംകിൻ) മാത്രമേ ചോദിക്കാറുള്ളൂ. അതുപോലെ തന്നെ പ്രവാചകൻ (സ) യോട് നാം ആവശ്യപ്പെടുമ്പോഴും (ശഫാഅത്തിനായി), അദ്ദേഹത്തിന് ഉത്തരം നൽകാൻ സാധ്യമായ കാര്യങ്ങൾ (അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് നൽകിയ പദവിക്കനുസരിച്ചുള്ളവ) മാത്രമേ നാം ആവശ്യപ്പെടുന്നുള്ളൂ."
അപ്പോള് ഇതില്വ്യക്തമായിപഠിപ്പിക്കുകയാണ് അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുന്നത് ശ്രിഷ്ട്ടിയോടു ചോദിക്കുന്നത് ഒരുപോലെ ഉള്ളവിഷയങ്ങള് അല്ല എന്ന്....
____________________________
എന്താണ്അല്ലാഹുവിനോട് ചോധിക്കപ്പെടെണ്ടത് എന്ന് വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നത് കാണുക....ഹിജ്ര 700കളില് ജീവിച്ച ഇമാം തൂഫി(റ):
ونحن إنما نمنع من الاستغاثة بالمخلوق فيما يختص بالله-عز وجل-كالرحمة والمغفرة والرزق والحياة، ونحو ذلك: فلا يقال: يا محمد، اغفر لي أو ارحمني أو ارزقني أو أجبني أو أعطني مالا وولدا؛ لأن ذلك شرك بإجماع.
الكتاب: الإشارات الإلهية إلي المباحث الأصولية
أن المخلوق على الإطلاق لا يطلب منه ولا ينسب إليه فعل ما اختصت القدرة الإلهية به
الصَّرْصَري (657 - 716 هـ = 1259 - 1316 م)
"അല്ലാഹുവിന് മാത്രം പ്രത്യേകമായ കാര്യങ്ങളിൽ (യഖ്തസ്സു ബില്ലാഹ്) സൃഷ്ടികളോട് സഹായം തേടുന്നത് (ഇസ്തിഗാസ) മാത്രമാണ് നാം വിലക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്: കാരുണ്യം (റഹ്മത്ത്), പാപമോചനം (മഗ്ഫിറത്ത്), ഉപജീവനം (രിസ്ഖ്), ജീവൻ നൽകൽ (ഹയാത്ത്) തുടങ്ങിയവ.
അതിനാൽ 'യാ മുഹമ്മദ്, എനിക്ക് പൊറുത്തുതരേണമേ' എന്നോ, 'എന്നോട് കരുണ കാണിക്കേണമേ', 'എനിക്ക് മക്കളെയോ സമ്പത്തോ നൽകേണമേ' എന്നോ പറയാൻ പാടുള്ളതല്ല. കാരണം, ഇത്തരത്തിലുള്ള ചോദിക്കലുകൾ (അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രത്യേക അധികാരങ്ങളിൽ പങ്കുചേർക്കലായതിനാൽ) പണ്ഡിത ഏകോപനപ്രകാരം (ഇജ്മാഅ്) ശിർക്ക് ആണ്.
സൃഷ്ടികളോട് ഒരിക്കലും ചോദിക്കാൻ പാടില്ലാത്തതും അവരിലേക്ക് ചേർക്കാൻ പാടില്ലാത്തതുമായ കാര്യങ്ങൾ, അല്ലാഹുവിന്റെ ദിവ്യമായ കഴിവിൽ (ഖുദ്റത്തുൽ ഇലാഹിയ്യ) മാത്രം പ്രത്യേകമായ കാര്യങ്ങളാണ്."
എന്താണ് ഇവിടെ പറയുന്ന അല്ലാഹുവിനു മാത്രം സാധ്യമായ കാര്യങ്ങള്....??
നമ്മുടെ ഇടയില് പിഴച്ച വിശ്വാസം കൊണ്ട് നടക്കുന്നവരുടെ വാദപ്രകാരം ആല്ലാഹുവിനു മാത്രം പറ്റുന്ന ഒരു കാര്യം എന്നുണ്ടോ???
അള്ളാഹു കൊടുത്ത കഴിവ് എന്ന് വിശ്വാസം ഉണ്ടായാല് എല്ലാം ശ്രിഷ്ട്ടിക്കും വക വെച്ചുകൊടുക്കം എന്നല്ലേ.....???
അള്ളാഹു നല്കിയ കഴിവ് എന്ന വിശ്വാസം കൊണ്ട് പടപ്പിനോട് എന്തും ചോദിക്കാം എന്ന് പാടി നടക്കുന്നശിര്ക്കിന്റെ വക്താക്കളായവര് ആളുകള് ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കുക......
____________________________
ഹക്ക്, ജാഹ്, ബര്ക്കത്ത് എന്നിവ കൊണ്ടുള്ള ഇട തേട്ടം.
أبو حنيفة : ( يكره أن يقول الداعي : أسألك بحق فلان أو بحق أنبيائك ورسلك وبحق البيت الحرام والمشعر الحرام ) [ شرح العقيدة الطحاوية 234، واتحاف السادة المتقين 2/285 ، وشرح الفقه الأكبر للقاري 189 ] .
ഇമാം അബു ഹനീഫ (റ) പറയുന്നു "നബി മാരുടെയും റസൂലുകളുടെയും ഹക്ക് കൊണ്ട് ഞാൻ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു എന്നോ, ഇന്ന വ്യക്തിയുടെ ഹക്ക് കൊണ്ടോ ബൈത്തുൽ ഹരമിന്റെയൊ, മഷ്'അറുൽഹരമിന്റെയൊ ഹക്ക് കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു എന്നോ ഒരാള് പ്രാര്തിക്കുന്നത് വെരുക്കപെട്ടിരിക്കുന്നു" ....
(ശരഹുൽ അക്കീദതഹാവിയ്യ,234 /ഇത്ഹാഫുൽ സാദത്തിൽ മുതക്കീൻ 2/2,85/ മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരിയുടെ ശരഹുൽ ഫിക്കിഹിൽ അക്ബർ 189)
ശരഹുൽ അക്കീദ തഹാവിയ്യ(شرح العقيدة الطحاوية)
കൊടുത്ത കഴിവിൽ നിന്നു ചോദിക്കൽ
(2566)ـ حدَّثنا أَحْمَدُ بنُ محمدِ بنِ مُوسَى ، أخبرنا عَبْدُ الله بنُ
المُبَارَكِ ، أخبرنا لَيْثُ بنُ سَعْدٍ وَابْنُ لَهِيعَةَ عن قَيْس بنِ
الْحَجَاجِ ، قالَ حدثنا عَبْدُ الله بنُ عَبْدِ الرَّحْمنِ ، أخبرنا أبُو
الْوَلِيدِ ، أخبرنا لَيْثُ بنُ سَعْدٍ حدثني قَيْسُ بنُ الْحَجَّاجِ ،
المَعْنَى وَاحِدٌ ، عن حَنَشٍ الصَّنْعَانِيِّ عن ابنِ عَبَّاسٍ ، قال:
«كُنْتُ خَلْفَ النبيِّ يَوْماً، فَقَالَ:
يَا غُلاَمُ، إِنِّي أُعَلِّمُكَ كِلمَاتٍ: إِحْفَظِ الله يَحْفَظْكَ،
إِحْفَظِ الله تجِدْهُ تجَاهَكَ، إِذَا سَأَلْتَ فَاسْأَلِ الله، وَإِذَا
اسْتَعَنْتَ فَاسْتَعِنْ بالله، وَاعْلَمْ أَنَّ الأُمَّةَ لَوِ
اجْتَمَعَتْ عَلَى أَنْ يَنْفَعُوكَ بِشَيْءٍ لَمْ يَنْفَعُوكَ إِلاَّ
بِشَيْءٍ قَدْ كَتَبَهُ الله لَكَ، وَإنِ اجْتَمَعُوا عَلَى أَنْ
يَضُرُّوكَ بِشَيْءٍ لَمْ يَضُرُّوكَ إِلاَّ بِشَيْءٍ قَدْ كَتَبَهُ الله
عَلَيْكَ، رُفِعَتِ الأَفْلاَمُ وَجَفَّتِ الصُّحُف . قال: هذا حديثٌ حسنٌ
صحيحٌ. رواه الترمذى
ഉപര്യുക്ത ഹദീസിൽ അടിവരയിട്ട ഭാഗം ശ്രദ്ധിക്കുക;
പ്രാർത്ഥനയും സഹായാഭ്യർത്ഥനയും ആരോടാണ് നടത്തേന്ടതെന്നു നബി (സ) ഇബ്നു
അബ്ബാസ് (റ) നെ പഠിപ്പിക്കുകയാണ്. ഇവിടെ "നീ ചോദിക്കുന്നുവെങ്കിൽ
അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുക, നീ സഹായം തേടുന്നുവെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനോട് സഹായം
തേടുക" എന്നാണ് നബി (സ) ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) നെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. നബി (സ)
ക്ക് അല്ലാഹു കൊടുത്ത കഴിവുകളെ പറ്റി നന്നായറിയാവുന്ന ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ)
'താങ്കൾക്കു അല്ലാഹു തന്ന കഴിവിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതെന്ന്' തിരിച്ചു
പറയുകയോ അപ്രകാരം നബിയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയോ സഹായാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയോ
ചെയ്തിട്ടില്ല. "നീ ചോദിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിക്കുക, നീ സഹായം
തേടുന്നുവെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനോട് സഹായം തേടുക" എന്ന് നബി (സ) പറഞ്ഞപ്പോൾ
'വൈദ്യരുടെ അടുത്ത് പോയി മരുന്നിനു എങ്ങിനെ പറയും, കടയിൽ പോയി സാധനങ്ങൾക്ക്
എങ്ങിനെ ചോദിക്കും, പാമ്പിനെ കൊല്ലാൻ എങ്ങിനെ മറ്റുള്ളവരെ സഹായത്തിനു
വിളിക്കും ' തുടങ്ങി ഫൈസി-അഹ്സനി-സഖാഫി കൂട്ടങ്ങൾ ഇന്ന് ഉന്നയിക്കുന്ന
അന്ധവും ബാലിശവുമായ വാദഗതികൾ ഉന്നയിക്കുകയോ അല്ലാഹു കൊടുത്ത കഴിവിൽ നിന്നു
ആരോടെങ്കിലും തേടുകയോ സഹായാഭ്യർത്ഥന നടത്തുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇത്തരം
ബാലിശവും അന്ധവുമായ വാദങ്ങൾ ഖുറാഫികൾ തങ്ങളുടെ കാര്യലാഭത്തിന് വേണ്ടി
പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതല്ലാതെ ഖണ്ഡിതമായ യാതൊരു തെളിവും ഇവ്വിഷയകമായി
കൊണ്ടുവരാൻ ഇന്നേവരെ ഈ ഫൈസി-അഹ്സനി-സഖാഫി കൂട്ടങ്ങൾക്ക്
സാധിച്ചിട്ടില്ല, ലോകാവസാനം വരെ സാധിക്കുകയുമില്ല.
___________________________________
ഇമാം റാസി(റ) അദ്ദേഹത്തിന്റെ തഫ്സീറില്......
ഈസാ നബിയുടെ മുഹ്ജിസത്തിനെ കുറിച്ച്....
ورُوِيَ أنَّهُ رُبَّما اجْتَمَعَ عَلَيْهِ خَمْسُونَ ألْفًا مِنَ المَرْضى مَن أطاقَ مِنهُمْ أتاهُ، ومَن لَمْ يُطِقْ أتاهُ عِيسى ، وما كانَتْ مُداواتُهُ إلّا بِالدُّعاءِ وحْدَهُ،
المَسْألَةُ الثّانِيَةُ: قالَ بَعْضُ المُتَكَلِّمِينَ: الآيَةُ تَدُلُّ عَلى أنَّ الرُّوحَ جِسْمٌ رَقِيقٌ كالرِّيحِ، ولِذَلِكَ وصَفَها بِالفَتْحِ، ثُمَّ هاهُنا بَحْثٌ، وهُوَ أنَّهُ هَلْ يَجُوزُ أنْ يُقالَ: إنَّهُ تَعالى أوْدَعَ فِي نَفْسِ عِيسى عَلَيْهِ السَّلامُ خاصِّيَّةً، بِحَيْثُ مَتى نَفَخَ فِي شَيْءٍ كانَ نَفْخُهُ فِيهِ مُوجِبًا لِصَيْرُورَةِ ذَلِكَ الشَّيْءِ حَيًّا، أوْ يُقالُ: لَيْسَ الأمْرُ كَذَلِكَ بَلِ اللَّهُ تَعالى كانَ يَخْلُقُ الحَياةَ فِي ذَلِكَ الجِسْمِ بِقُدْرَتِهِ عِنْدَ نَفْخَةِ عِيسى عَلَيْهِ السَّلامُ فِيهِ عَلى سَبِيلِ إظْهارِ المُعْجِزاتِ، وهَذا الثّانِي هُوَ الحَقُّ لِقَوْلِهِ تَعالى: الَّذِي خَلَقَ المَوْتَ والحَياةَ [المُلْكِ ٢] وحُكِيَ عَنْ إبْراهِيمَ أنَّهُ قالَ فِي مُناظَرَتِهِ مَعَ المَلِكِ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي ويُمِيتُ [البَقَرَةِ ٢٥٨] فَلَوْ حَصَلَ لِغَيْرِهِ، هَذِهِ الصِّفَةُ لَبَطَلَ ذَلِكَ الِاسْتِدْلالُ.
تفسير الرازي = مفاتيح الغيب أو التفسير الكبير ٨/٢٢٨ — الرازي، فخر الدين (ت ٦٠٦)
നിവേദനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു: ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ (ഈസാ നബി) അടുക്കൽ ഏതാണ്ട് അമ്പതിനായിരത്തോളം രോഗികൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി. അവരിൽ നടക്കാൻ കഴിയുന്നവർ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുകയും, കഴിയാത്തവരുടെ അടുക്കൽ ഈസാ നബി (അ) അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുകയും ചെയ്തു. പ്രാർത്ഥന (ദുആ) മാത്രമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചികിത്സാ രീതി.
രണ്ടാമത്തെ ചർച്ച: ചില മുത്തക്കല്ലിമുകൾ (ദൈവശാസ്ത്ര പണ്ഡിതന്മാർ) പറഞ്ഞു: ഈ വചനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് റൂഹ് (ആത്മാവ്) എന്നത് കാറ്റുപോലെ സുതാര്യമായ ഒരു വസ്തുവാണെന്നാണ് (ജിസ്മുൻ റഖീഖ്). അതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ 'ഊതുക' (നഫ്ഖ്) എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
ഇവിടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഗവേഷണമുണ്ട് (ബഹ്സ്): ഈസാ നബി (അ) ഏതെങ്കിലും ഒരു വസ്തുവിൽ ഊതുമ്പോൾ അത് ജീവനുള്ളതായി മാറാൻ പാകത്തിലുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സിദ്ധി (ഖാസ്സ്വിയ്യത്ത്) അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാവിൽ അല്ലാഹു നിക്ഷേപിച്ചു എന്ന് പറയാമോ? അതോ അങ്ങനെയല്ല, മറിച്ച് ഈസാ നബി (അ) ഊതുന്ന സമയത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഅ്ജിസത്ത് പ്രകടമാക്കാൻ വേണ്ടി അല്ലാഹു തന്റെ നേരിട്ടുള്ള കഴിവുകൊണ്ട് (ഖുദ്റത്ത്) ആ ശരീരത്തിൽ ജീവൻ സൃഷ്ടിക്കുകയാണോ ചെയ്യുന്നത്?
ഇതിൽ രണ്ടാമത്തെ അഭിപ്രായമാണ് സത്യം (ഹഖ്). കാരണം അല്ലാഹു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: "മരണത്തെയും ജീവിതത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചവൻ അവനാകുന്നു" (സൂറത്തുൽ മുൽക്: 2). കൂടാതെ ഇബ്രാഹീം നബി (അ) രാജാവുമായുള്ള സംവാദത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞതായി ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്: "ജീവിപ്പിക്കുകയും മരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ് എന്റെ റബ്ബ്" (സൂറത്തുൽ ബഖറ: 258). അല്ലാഹു അല്ലാത്ത മറ്റൊരാൾക്ക് ഈ വിശേഷണം (സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് ജീവൻ നൽകുക എന്നത്) ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇബ്രാഹീം നബിയുടെ ആ വാദം അപ്രസക്തമാകുമായിരുന്നു.
___________________________________
ഹിന്ദുക്കളുടെ പ്രമാണവും പറയുന്നു ഇതേ വാദം....
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത
അദ്ധ്യായം 7 - ജ്ഞാനവിജ്ഞാനയോഗഃ - ശ്ലോകം 22
"സ തയാ ശ്രദ്ധയാ യുക്തസ്തസ്യാരാധനമീഹതേ
ലഭതേ ച തതഃ കാമാന്മയൈവ വിഹിതാന് ഹി താന്"
"ഏതു ദേവതയെ ഉപാസിക്കുന്നവും ശ്രദ്ധ മാത്രമല്ല, അഭിഷ്ട സിദ്ധിയും
പരമാത്മാവില് നിന്നു തന്നെയാണ് ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു."
ഏതു ദേവതയ്ക്ക് എന്തു ചെയ്യാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ആണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
"ഏതു ദേവദാ സങ്കല്പത്തിലൂടെ ചെയ്യപ്പെടുന്ന ആരാധനവും സർവ്വശക്തനായ ഈശ്വരങ്കൽ ആണ് എത്തി ചേരുന്നത്."
ഇനി അവരുടെ പത്രമായ ജന്മഭൂമിയില് അവര് എന്താണ് എഴുതുന്നത് എന്ന് കൂടി പരിശോധിക്കാം....
Source (http://www.janmabhumidaily.com/news263263)
"വിഗ്രഹം ഈശ്വരനല്ലെന്നും അതു സര്വവ്യാപിയല്ലെന്നും നിങ്ങളെപ്പോലെത്തന്നെ ഹിന്ദുവിനും അറിയാം. ആകട്ടെ, ലോകത്തില് ഒട്ടുമിക്കവര്ക്കും സര്വവ്യാപി എന്നുവെച്ചാല് എത്രയ്ക്കര്ത്ഥബോധമുണ്ടാകും. അതു വെറുമൊരു വാക്ക്, ഒരടയാളം മാത്രം."
_____________________________________________________________________
ഹിന്ദുധര്മ്മ പരിചയം എന്ന പുസ്തകത്തില് പറയുന്നത് കൂടി ശ്രദ്ധിക്കുക.
ഇനി കേരളത്തിലെ സുന്നിഎന്ന നാമത്തില് ഷിയാ വിശ്വാസവും പേറി നടക്കുന്നവര് കൊണ്ട് വരുന്ന പ്രധാന ആശയം എവിടെ നിന്ന് വന്നു എന്നുകൂടി കാണുക...
"പ്രവാചകനോടോ ഇമാമിനോടോ അല്ലാഹു അല്ലാത്ത മറ്റേതെങ്കിലും വ്യക്തിയോടോ ഒരു ആവശ്യം ചോദിക്കുന്നത്, അദ്ദേഹം ഒരു രക്ഷിതാവാണെന്നോ (റബ്ബ്) ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിൽ സ്വതന്ത്രനാണെന്നോ (മുസ്തഖിൽ) കരുതിക്കൊണ്ടാണെങ്കിൽ, ബുദ്ധിയും ഖുർആനും പ്രകാരം അത് ശിർക്ക് (ബഹുദൈവാരാധന) ആണ്. എന്നാൽ ഈയൊരു ഉദ്ദേശ്യത്തിലല്ല (അഥവാ അല്ലാഹു നൽകിയ ഒരു കാരണം എന്ന നിലയിലാണെങ്കിൽ) എങ്കിൽ അത് ശിർക്കല്ല."
(ആയത്തുള്ളാ ഖുമൈനി)
