ഇമാം നവവിയും[റ ഹ് ] പറയുന്നു :
"അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ ഒരു രാത്രിയുടെ പകുതി സമയത്ത് (വീട്ടിൽ നിന്ന്) പുറപ്പെടുകയും പള്ളിയിൽ ചെന്ന് നിസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ കുറച്ച് ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിസ്കരിച്ചു. പ്രഭാതമായപ്പോൾ ആളുകൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയും (അടുത്ത രാത്രി) അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ആളുകൾ ഒത്തുകൂടുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം നിസ്കരിച്ചപ്പോൾ അവരും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നിസ്കരിച്ചു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെയും ആളുകൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. അങ്ങനെ മൂന്നാം രാത്രിയായപ്പോൾ പള്ളിയിൽ ആളുകൾ വളരെയധികം വർദ്ധിച്ചു. റസൂൽ ﷺ പുറപ്പെടുകയും ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നിസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.
നാലാം രാത്രിയായപ്പോൾ, പള്ളിയിൽ ആളുകളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയാത്ത വിധം തിരക്ക് വർദ്ധിച്ചു. എന്നാൽ (ആ രാത്രി) സുബ്ഹി നിസ്കാരത്തിന് വേണ്ടിയല്ലാതെ അദ്ദേഹം പുറപ്പെട്ടില്ല. സുബ്ഹി നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം ആളുകളെ അഭിമുഖീകരിച്ച് തശഹ്ഹുദിന് ശേഷം ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
'അമ്മ ബാഅ്ദ് (വിഷയത്തിലേക്ക് കടക്കട്ടെ), നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം എന്നിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞിരുന്നിട്ടില്ല (നിങ്ങൾ വന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു). എങ്കിലും, ഈ നിസ്കാരം നിങ്ങളുടെ മേൽ നിർബന്ധമാക്കപ്പെടുമോ എന്നും, അത് നിർവ്വഹിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയാതെ വരുമോ എന്നും ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു.'
റസൂൽ ﷺ വഫാത്താകുന്നത് വരെ ഈ അവസ്ഥ തുടരുകയും ചെയ്തു (അതായത് തറാവീഹ് ജമാഅത്തായി നിർബന്ധമാക്കപ്പെട്ടില്ല)."
ഈ സംഭവം ഇമാം ബുഖാരി ഇപ്രകാരം ഉദ്ധരിക്കുന്നു:
"റമദാനിലെ ഒരു രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഉമർ ബിൻ ഖത്താബ് (റ)-നോടൊപ്പം പള്ളിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ അവിടെ ആളുകൾ വെവ്വേറെ സംഘങ്ങളായി പിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. ഒരാൾ ഒറ്റയ്ക്ക് നിസ്കരിക്കുന്നു, മറ്റൊരാൾ നിസ്കരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഒരു ചെറിയ സംഘം (റഹ്ത്) ചേർന്നു നിസ്കരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഉമർ (റ) പറഞ്ഞു:
'ഇവരെയെല്ലാം ഒരു ഖാരിഇന് (ഇമാമിന്) കീഴിൽ ഞാൻ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ അത് എത്രയോ ഉത്തമമാകുമായിരുന്നു.' പിന്നീട് അദ്ദേഹം ആ കാര്യത്തിൽ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുക്കുകയും ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബിന്റെ പിന്നിലായി അവരെ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടുകയും ചെയ്തു.
മറ്റൊരു രാത്രിയിൽ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വീണ്ടും പുറപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ ആളുകൾ അവരുടെ ഇമാമിനോടൊപ്പം (ജമാഅത്തായി) നിസ്കരിക്കുകയായിരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ ഉമർ (റ) പറഞ്ഞു:
'ഈ ബിദ്അത്ത് (പുതുതായി തുടങ്ങിയ രീതി) എത്രയോ നല്ലതാണ്! എന്നാൽ, അവർ ഇപ്പോൾ നിസ്കരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഉത്തമം അവർ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ് (രാത്രിയുടെ അവസാന പകുതിയിൽ) എഴുന്നേറ്റ് നിസ്കരിക്കുന്നതാണ്.' ആളുകൾ രാത്രിയുടെ ആദ്യസമയത്തായിരുന്നു നിസ്കരിച്ചിരുന്നത് എന്നതിനാലാണ് അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്." (ബുഖാരി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്).
"ഒരിക്കൽ രാത്രിയിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ പള്ളിയിൽ നിസ്കരിച്ചു. അപ്പോൾ ചില ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിസ്കരിച്ചു. പിന്നീട് അടുത്ത രാത്രിയും അദ്ദേഹം നിസ്കരിക്കുകയും ആളുകൾ വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. മൂന്നാം രാത്രിയിലോ നാലാം രാത്രിയിലോ ആളുകൾ (വളരെയധികം) ഒത്തുകൂടി. എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ അവർക്കായി പുറപ്പെട്ടില്ല. പ്രഭാതമായപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:
'നിങ്ങൾ ചെയ്തത് (ഒത്തുകൂടിയത്) ഞാൻ കണ്ടു. നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് പുറപ്പെടുന്നതിൽ നിന്ന് എന്നെ തടഞ്ഞത് മറ്റൊന്നുമല്ല, മറിച്ച് ഈ നിസ്കാരം നിങ്ങളുടെ മേൽ നിർബന്ധമാക്കപ്പെടുമോ (ഫർളാക്കപ്പെടുമോ) എന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ്.'
ഇത് റമദാനിലായിരുന്നു (നടന്നത്)."
"അദ്ദേഹം ആഇശ(റ)-യോട് ചോദിച്ചു: 'റമദാനിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ-യുടെ നിസ്കാരം എങ്ങനെയായിരുന്നു?'. അപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: 'റമദാനിലാകട്ടെ അല്ലാത്തപ്പോഴാകട്ടെ, അദ്ദേഹം പതിനൊന്ന് റക്അത്തിനേക്കാൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നില്ല.'"
തീര്ത്തും അത് തെറ്റാണു കാരണം ഇമാം ഇബ്ന് ഹജര് അസ്ഖലാനി(റ) അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഗ്രന്ഥം ഫത്ഉല് ബാരിയില് ഈ ഹദീസ് കൊണ്ട് വരുന്നത് കാണുക.
ابن حَجَر العَسْقلاني (773هـ - 852هـ، 1372م - 1448م).
'നിങ്ങളുടെ മേൽ ഇത് നിർബന്ധമാക്കപ്പെടുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു' എന്ന നബിയുടെ വാക്കിനെക്കുറിച്ച് മുൻപ് വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇബ്നുൽ മുനീർ തന്റെ ഹാശിയയിൽ (കുറിപ്പിൽ) ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: 'ഒരു കാര്യം ചെയ്തു തുടങ്ങുന്നത് അത് നിർബന്ധമാകുന്നതിന് കാരണമാകും എന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. കാരണം, അവർ അത് പ്രവർത്തിക്കുന്നതും അത് നിർബന്ധമാക്കപ്പെടുന്നതും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.' എന്നാൽ ഈ നിരീക്ഷണത്തിൽ പുനർചിന്തനം ആവശ്യമാണ്. കാരണം, ആ പ്രവൃത്തി അവർക്ക് യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ലാതെ നിർവ്വഹിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് വെളിവായതുകൊണ്ടാകാം അത് നിർബന്ധമാക്കപ്പെടുമെന്ന് നബി ഭയപ്പെട്ടത്.
ഉഖൈൽ നിവേദനം ചെയ്ത ഹദീസിന്റെ അവസാനത്തിൽ 'റസൂൽ ﷺ വഫാത്താകുന്നത് വരെ ഈ അവസ്ഥ തുടരുകയും ചെയ്തു' എന്ന ഭാഗം ഇമാം സുഹ്രിയുടെ വാക്കാണ് (മുദറജ്); ഇത് ആദ്യ ഹദീസിന്റെ വിശദീകരണത്തിൽ ഞാൻ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
'റമദാനിൽ അദ്ദേഹം (11 റക്അത്തിൽ) വർദ്ധിപ്പിക്കാറില്ലായിരുന്നു' എന്ന ആഇശ(റ)-യുടെ ഹദീസിനെക്കുറിച്ച് 'തഹജ്ജുദ്' അധ്യായത്തിൽ വിശദമായി ചർച്ച ചെയ്തതാണ്. എന്നാൽ, ഇബ്നു അബീ ശൈബ, ഇബ്നു അബ്ബാസ്(റ)-ൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്ത 'റസൂൽ ﷺ റമദാനിൽ 20 റക്അത്തും വിത്റും നിസ്കരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു' എന്ന ഹദീസിന്റെ നിവേദന പരമ്പര (ഇസ്നാദ്) ബലഹീനമാണ് (ദഈഫ്). ബുഖാരിയിലും മുസ്ലിമിലുമുള്ള ആഇശ(റ)-യുടെ ഈ സ്വഹീഹായ ഹദീസിന് അത് വിരുദ്ധവുമാണ്. നബി ﷺ-യുടെ രാത്രികാലത്തെ അവസ്ഥകളെക്കുറിച്ച് മറ്റാരെക്കാളും നന്നായി അറിയുന്നയാൾ ആഇശ(റ) ആണല്ലോ. അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവൻ."
الكتاب: تحفة الأحوذي بشرح جامع الترمذي (3/442)
عبد الرحمن المباركفوري (000 - 1353 هـ = 000 - 1934 م)
ജാബിർ ബിൻ അബ്ദില്ല(റ)-വിൽ നിന്ന് നിവേദനം:
"ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ്(റ) അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ-യുടെ അടുക്കൽ വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ—അതായത് റമദാനിൽ—എന്നിൽ നിന്ന് ഒരു കാര്യമുണ്ടായി.' നബി ﷺ ചോദിച്ചു: 'ഉബയ്യേ, എന്താണത്?'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'എന്റെ വീട്ടിലെ സ്ത്രീകൾ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ ഖുർആൻ (കൂടുതലായി) ഓതാൻ അറിയുന്നവരല്ല, അതിനാൽ ഞങ്ങൾ താങ്കളുടെ നിസ്കാരത്തിൽ പിന്തുടർന്ന് നിസ്കരിക്കാം.' അദ്ദേഹം തുടർന്നു: 'അങ്ങനെ ഞാൻ അവർക്ക് ഇമാമായി എട്ട് റക്അത്ത് നിസ്കരിക്കുകയും പിന്നീട് വിത്ർ നിസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.' ഇതുകേട്ടപ്പോൾ നബി ﷺ തൃപ്തിയോടെ മൗനം പാലിച്ചു, അദ്ദേഹം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല (അതിനെ എതിർത്തില്ല)."
ഇമാം ഹൈഥമി 'മജ്മഉസ്സവാഇദിൽ' പറഞ്ഞു: "ഇതിന്റെ നിവേദന പരമ്പര (ഇസ്നാദ്) ഹസൻ ആണ്."
ഇബ്നു അബ്ദിൽ ബർറ് (റ) പറഞ്ഞു:
"ഈ ഹദീസിൽ (വാചകങ്ങൾക്കിടയിൽ) മുന്തിക്കലും പിന്നാലെയാക്കലും (تقديم وتأخير) സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്; കാരണം 'വിത്ർ' നിസ്കാരത്തെ കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചതിന് ശേഷമാണ് (നബി ﷺ ഉറങ്ങുന്നതിനെ കുറിച്ചുള്ള) ചോദ്യം വരുന്നത്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം അദ്ദേഹം തന്റെ നിസ്കാരത്തിന് മുൻപ് ഉറങ്ങാറുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ്. അദ്ദേഹം നിസ്കരിക്കുകയും, പിന്നീട് ഉറങ്ങുകയും, വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ് നിസ്കരിക്കുകയും, ശേഷം ഉറങ്ങുകയും, വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ് വിത്ർ നിസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
അതുകൊണ്ടാണ് ഹദീസിൽ 'നാല് (റക്അത്ത്), പിന്നെ നാല്, പിന്നെ മൂന്ന്' എന്ന് വന്നിട്ടുള്ളത്—അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവൻ—ഇവക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം ഉറങ്ങിയിരുന്നതിനാലാണ് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞതെന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്. അതായത്, 'നാല് പിന്നെ നാല്' എന്നത് ഉറക്കത്തിന് ശേഷമുള്ളതും, പിന്നീട് ഉറങ്ങിയ ശേഷം 'മൂന്ന്' (വിത്ർ) നിസ്കരിക്കുകയുമായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ആഇശ (റ) 'വിത്ർ നിസ്കരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് താങ്കൾ ഉറങ്ങുകയാണോ?' എന്ന് ചോദിച്ചത്.
ഉമ്മു സലമ (റ) ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: 'അദ്ദേഹം (നബി ﷺ) നിസ്കരിക്കുകയും പിന്നീട് നിസ്കരിച്ച അത്രയും സമയം ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ശേഷം ഉറങ്ങിയ അത്രയും സമയം വീണ്ടും നിസ്കരിക്കും, വീണ്ടും നിസ്കരിച്ച അത്രയും സമയം ഉറങ്ങും...'. ആഇശ (റ) നിവേദനം ചെയ്ത ഹദീസിനെ ഇത്തരത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് ഉമ്മു സലമ (റ) യുടെ ഈ നിവേദനം ഒരു തെളിവാണ് (സാക്ഷ്യം)."
مالك (93 - 179هـ، 712 - 795م).
സാഇബ് ബിൻ യസീദ് (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു:
"ഉമർ ബിൻ ഖത്താബ് (റ), ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബിനോടും തമീമുദ്ദാരിയോടും ജനങ്ങൾക്ക് ഇമാമായി പതിനൊന്ന് റക്അത്ത് നിസ്കരിക്കാൻ കൽപ്പിച്ചു."
അദ്ദേഹം തുടർന്നു പറഞ്ഞു: "ഖാരിഅ് (ഇമാം) നൂറുകണക്കിന് വചനങ്ങളുള്ള സൂറത്തുകൾ ഓതാറുണ്ടായിരുന്നു. നിർത്തത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം കാരണം ഞങ്ങൾ വടികളിൽ ചാരി നിൽക്കേണ്ടി വരാറുണ്ടായിരുന്നു. പുലർച്ചെയോടടുത്ത സമയത്തല്ലാതെ ഞങ്ങൾ (നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞ്) പിരിഞ്ഞു പോകാറില്ലായിരുന്നു." [മുവത്വാ 254 -കിത്താബ് സ്വലാത്ത് ഫീ റമദാൻ]
الكتاب: موطأ الإمام مالك (2/156)
مالك (93 - 179هـ، 712 - 795م).
നബി ﷺ-യുടെ കാലത്ത് ഏതാനും രാത്രികൾ തറാവീഹ് ജമാഅത്തായി നിർവ്വഹിച്ച ശേഷം, അത് നിർബന്ധമാക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്താൽ അദ്ദേഹം പള്ളിയിലേക്ക് വരുന്നത് ഒഴിവാക്കി. ഇതിനെത്തുടർന്ന് ആളുകൾ ഒറ്റക്കൊറ്റയ്ക്കും ചെറിയ സംഘങ്ങളായും നിസ്കരിക്കുന്ന രീതിയാണ് നിലവിൽ വന്നത്.
നബി ﷺ-യുടെ വഫാത്ത് വരെ: ഈ രീതി തന്നെയാണ് നബി ﷺ വഫാത്താകുന്നത് വരെ തുടർന്നുപോന്നത്.
അബൂബക്കർ (റ)-ന്റെ കാലം: അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലം മുഴുവൻ ആളുകൾ തറാവീഹ് ജമാഅത്തില്ലാതെ ഇപ്രകാരം തന്നെയാണ് നിർവ്വഹിച്ചിരുന്നത്.
ഉമർ (റ)-ന്റെ കാലം: ഉമർ (റ)-ന്റെ ഭരണത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിലും ഈ സ്ഥിതി തുടർന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് പള്ളിയിൽ ആളുകൾ ചിതറിക്കിടന്ന് നിസ്കരിക്കുന്നത് കണ്ട അദ്ദേഹം, അവരെയെല്ലാം ഒരു ഇമാമിന് (ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ്) കീഴിൽ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടാൻ തീരുമാനിച്ചു.
നബി ﷺ-യുടെ കാലത്ത് ഏതാനും രാത്രികൾ തറാവീഹ് ജമാഅത്തായി നിർവ്വഹിച്ച ശേഷം, അത് നിർബന്ധമാക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്താൽ അദ്ദേഹം പള്ളിയിലേക്ക് വരുന്നത് ഒഴിവാക്കി. ഇതിനെത്തുടർന്ന് ആളുകൾ ഒറ്റക്കൊറ്റയ്ക്കും ചെറിയ സംഘങ്ങളായും നിസ്കരിക്കുന്ന രീതിയാണ് നിലവിൽ വന്നത്.
- സുയൂത്തി റിപ്പോര്ട്ടു ചെയ്യുന്നത് കാണുക.ورأيت فى كتاب سعيد بن منصور آثارافى صلاة عشرين ركعة وست وثلاثين ركعة لكنها بعد زمان عمر بن الخطاب - الحاوئ للفتاوى للسيوطى 1-35"ഇരുപത് (20) റക്അത്ത് നിസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചും മുപ്പത്തിയാറ് (36) റക്അത്ത് നിസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള ചില നിവേദനങ്ങൾ (ആഥാറുകൾ) സഈദ് ബിൻ മൻസൂറിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടു. എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം ഉമർ ബിൻ ഖത്താബ് (റ)-ന്റെ കാലത്തിന് ശേഷമുള്ളവയാണ്."
- നബി(സ)യുടെ നമസ്കാരം എത്ര റക്അത്തായിരുന്നു എന്ന കാര്യത്തില് അധികം സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. താഴെ വരുന്ന ഹദീസ് അത് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു: `ജാബിര്(റ) പ്രസ്താവിച്ചു: ``നബി(സ) ഞങ്ങള്ക്ക് റമദാനില് എട്ട് റക്അത്തും വിത്റും ഇമാമായി നമസ്കരിച്ചു.'' (അബൂയഅ്ല, ത്വബ്റാനി). ഇതേകാര്യം സുന്നികള് അംഗീകരിക്കുന്ന ഇബ്നുഹജറുല് ഹൈതമിയും ശരിവെക്കുന്നുണ്ട്: ``നബി(സ) സ്വഹാബികളുമായി എട്ട് റക്അത്തും വിത്റും നമസ്കരിച്ചിരുന്നതായി ഇബ്നുഖുസൈമതും(റ) ഇബ്നുഹിബ്ബാനും(റ) തങ്ങളുടെ സ്വഹീഹായ ഹദീസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളില് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.''
(ഫതാവല്കുബ്റാ 1:194)
- "നമ്മുടെ (മാലിക്കി മദ്ഹബിലെ) പണ്ഡിതന്മാരിൽ പെട്ട അൽ-ജൗരി പറയുന്നു: ഇമാം മാലിക് (റ) ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: 'ഉമർ ബിൻ ഖത്താബ് (റ) ജനങ്ങളെ ഏത് കാര്യത്തിലാണോ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിയത് അതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത്. അത് പതിനൊന്ന് (11) റക്അത്താണ്. അത് തന്നെയാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ-യുടെ നിസ്കാരവും'."وَقَالَ الجوري مِنْ أَصْحَابِنَا: عَنْ مالك أَنَّهُ قَالَ: الَّذِي جَمَعَ عَلَيْهِ النَّاسَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَحَبُّ إِلَيَّ، وَهُوَ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً، وَهِيَ صَلَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ،الكتاب: الحاوي للفتاويالسُّيوطي، جلال الدين (849 - 911 هـ
(അല്ഹാവീലില് ഫതാവാ 1:35)
- وَعَنِ الزَّعْفَرَانِيِّ عَنِ الشَّافِعِيِّ رَأَيْتُ النَّاسَ يَقُومُونَ بِالْمَدِينَةِ بِتِسْعٍ وَثَلَاثِينَ وَبِمَكَّةَ بِثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ وَلَيْسَ فِي شَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ ضِيقٌ وَعَنْهُ قَالَ إِنْ أَطَالُوا الْقِيَامَ وَأَقَلُّوا السُّجُودَ فَحَسَنٌ وَإِنْ أَكْثَرُوا السُّجُودَ وَأَخَفُّوا الْقِرَاءَةَ فَحَسَنٌ وَالْأَوَّلُ أَحَبُّ إِلَيَّالكتاب: فتح الباري (4/253)ابن حَجَر العَسْقلاني (773هـ - 852هـ، 1372م - 1448م)."അസ്സഅ്ഫറാനി ഇമാം ഷാഫി(റ)-ൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: മദീനയിൽ ജനങ്ങൾ മുപ്പത്തിയൊമ്പത് (39) റക്അത്തും മക്കയിൽ ഇരുപത്തിമൂന്ന് (23) റക്അത്തും നിസ്കരിക്കുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു. ഇതിലൊന്നും തന്നെ യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല (അതായത് ഇതിൽ നിശ്ചിതമായ ഒരു പരിധിയില്ല). അദ്ദേഹം വീണ്ടും പറഞ്ഞു: അവർ നിർത്തം ദീർഘിപ്പിക്കുകയും (റക്അത്തുകൾ കുറച്ച്) സുജൂദുകൾ കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്താൽ അത് നല്ലതാണ്. ഇനി അവർ സുജൂദുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും (റക്അത്തുകൾ കൂട്ടി) പാരായണം ലഘൂകരിക്കുകയും ചെയ്താലും അത് നല്ലതാണ്. എന്നാൽ ആദ്യത്തെ രീതിയാണ് (നിർത്തം ദീർഘിപ്പിക്കുന്നത്) എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത്."
"റമദാനിലെ രാത്രി നിസ്കാരത്തിൽ (ഖിയാമു റമദാൻ) മുസ്തഹബ്ബായ (അഭികാമ്യമായ) എണ്ണത്തെക്കുറിച്ച് പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ നിരവധി അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്.
നാൽപത്തിയൊന്ന് (41) റക്അത്ത്: വിത്ർ ഉൾപ്പെടെ 41 റക്അത്ത് നിസ്കരിക്കണമെന്നാണ് ചിലരുടെ അഭിപ്രായം എന്ന് ഇമാം തിർമിദി പറഞ്ഞു. മദീനക്കാരുടെ അഭിപ്രായവും അവിടെ നിലവിലുള്ള രീതിയും ഇതാണെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. ഈ വിഷയത്തിൽ പറയപ്പെട്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും കൂടിയ എണ്ണമാണിതെന്ന് നമ്മുടെ ശൈഖ് (റ) പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അൽ-അസ്വദ് ബിൻ യസീദിന്റെ രീതി: അദ്ദേഹം 40 റക്അത്ത് നിസ്കരിക്കുകയും ഏഴ് റക്അത്ത് വിത്ർ നിസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെന്ന് ഇബ്നു അബ്ദിൽ ബർറ് 'അൽ-ഇസ്തിദ്കാറിൽ' രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ 40-ൽ വിത്ർ ഉൾപ്പെടുമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
മുപ്പത്തിയെട്ട് (38) റക്അത്ത്: ഇമാം മാലിക്കിൽ നിന്ന് ഇബ്നു ഐമൻ വഴി മുഹമ്മദ് ബിൻ നസ്ർ ഇത് നിവേദനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. റമദാനിൽ ജനങ്ങൾ 38 റക്അത്ത് നിസ്കരിക്കുകയും പിന്നീട് ഇമാം ഒരു റക്അത്ത് വിത്ർ നിസ്കരിക്കുകയുമാണ് വേണ്ടതെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഹർറ സംഭവത്തിന് മുൻപ് തന്നെ നൂറിലധികം വർഷങ്ങളായി മദീനയിൽ നിലവിലുള്ള രീതിയാണിതെന്ന് അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
മുപ്പത്തിയാറ് (36) റക്അത്ത്: വിത്റിലെ രണ്ട് റക്അത്തുകൾ കൂടി ഖിയാമു റമദാനിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയാണ് ഇബ്നു ഐമൻ 38 എന്ന് പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ ഇമാം മാലിക്കിൽ നിന്നുള്ള പ്രശസ്തമായ നിവേദനം 36 റക്അത്ത് തറാവീഹും 3 റക്അത്ത് വിത്റുമാണ്. ചുരുക്കത്തിൽ ആകെ എണ്ണം ഒന്ന് തന്നെയാണ്."
الكتاب: المواهب اللدنية بالمنح المحمدية (3/308)
القَسْطَلَّاني (851 - 923 هـ = 1448 - 1517 م)
[ മവാഹിബു ലിദുന്യാ 2/ 266 ]
ഈ വിഷയത്തില് മദ്ഹബുകളുടെ നിലപാട് എന്താണ് എന്ന് കാണാം...
ابن الهمام (790 - 861 هـ = 1388 - 1457 م)
"നമ്മുടെ (മാലിക്കി മദ്ഹബിലെ) പണ്ഡിതന്മാരിൽ പെട്ട അൽ-ജൗരി, ഇമാം മാലിക് (റ)-ൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഉമർ ബിൻ ഖത്താബ് (റ) ജനങ്ങളെ ഏത് കാര്യത്തിലാണോ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിയത് അതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത്. അത് പതിനൊന്ന് (11) റക്അത്താണ്. അത് തന്നെയാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ-യുടെ നിസ്കാരവും'.
അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്കപ്പെട്ടു: 'വിത്ർ ഉൾപ്പെടെയാണോ 11 റക്അത്ത്?' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'അതെ. (വിത്ർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള) 13 റക്അത്തും അതിനോട് അടുത്തത് തന്നെയാണ്'. അദ്ദേഹം തുടർന്നു പറഞ്ഞു: '(ഇന്ന് കാണുന്ന) ഇത്രയധികം റക്അത്തുകൾ (അതായത് 20-ഓ 36-ഓ) എവിടെ നിന്നാണ് വന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല'."
ابن حجر الهيتمي (909 - 974 هـ = 1504 - 1567 م)
- രാത്രി നമസ്കാരത്തെ കുറിച്ച് ചോദിച്ച ആളോട് റസൂൽ (സ) പറഞ്ഞത് ഇപ്രകാരമാണ്.
صلاة الليل مثنى مثنى، فاذا خشى احدكم الصبح صلى ركعة واحدة توتر له ما قد صلى .
"രാത്രി നമസ്കാരം രണ്ട്, രണ്ട് റക്അത്കൾ ആണ് , ആരെങ്കിലും സുബ്ഹിനെ ഭയപ്പെട്ടാൽ അവൻ നമസ്കരിച്ചതിനെ വിത്റാക്കുന്ന ഒരു റക്അത് നമസ്കരിക്കുക " . (ബു: I 137,990. മു: 749,519).
എത്രയും നമസ്കരിക്കാം എന്നതിന് ഇത് തെളിവാണ്.
- 11 ൽ കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിച്ചില്ല എന്ന ഹദീസ് കൊണ്ട് IIൽ കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിക്കരുത് എന്ന് കിട്ടില്ല. റസൂൽ (സ) ഒരു ഹജജ് മാത്രമേ ചെയ്തുള്ളൂ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ രണ്ട് ഹജജ് ചെയ്യരുത് എന്ന് കിട്ടാത്തത് പോലെ . മാത്രവുമല്ല മുൻഗാമികളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിനു വിരുദ്ധവുമാണിത്.
ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം ഇബ്നു തൈമിയ പറയുന്നു.
ومن ظن ان قيام رمضان فيه عدد موقت عن النبي ص..لا يزاد ولا ينقص فقد اخطأ..
" ഖിയാമു റമദാന്റെ കാര്യത്തിൽ നബി(സ)യെ തൊട്ട് എണ്ണം നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും അതിൽ കൂട്ടാനോ കുറക്കാനോ പാടില്ല എന്നും ആരെങ്കിലും കരുതുന്നു എങ്കിൽ അവന്ന് തെറ്റ് പറ്റിയിരിക്കുന്നു."
(مجموع الفتاوى ٢٢/٢٧٢-٢٧٣). - 11 ൽ കൂടുതൽ നമസ്കരിക്കുന്നതിനെ മുൻഗാമികളിലാരും എതിർത്തിട്ടില്ല. എന്ന്
മാത്രമല്ല അവരിൽ മിക്കവരും പതിനൊന്നിൽ കൂടുതൽ നമസ്കരിച്ചവരാണ്.
ഇമാം ഇബ്നു അബ്ദിൽ ബറിന്റെ പ്രസ്താവന ശ്രദ്ധേയമാണ്.
فلا خلاف بين المسلمين ان صلاة اليل ليس فيها حد محدود وانها نافلة وفعل خير وعمل بر ، فمن شاء استقل، ومن شاء استكثر.
(التمهيد: ٦
"മുസ്ലിമീങ്ങൾക്കിടയിൽ ഭിന്നതയില്ലാത്ത കാര്യമാണ് രാത്രി നമസ്കാരത്തിന് നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട ഒരു എണ്ണമില്ല എന്നതും അത് സുന്നതായതും നന്മയും പുണ്യവുമുള്ള പ്രവർത്തനമാണ് എന്നതും. അതിനാൽ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവൻ (എണ്ണം) ചുരുക്കട്ടെ, ഉദ്ദേശിക്കുന്നവൻ വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ ". - ഉമർ (റ) തന്നെ 11 നമസ്കരിക്കാൻ കൽപ്പിച്ചതായി സ്വഹീഹായ റിപ്പോർട്ടുമുണ്ട്. ഇവ തമ്മിൽ വൈരുദ്ധ്യ മില്ല, കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണം 1 വർഷം മാത്രമല്ല നീണ്ടു നിന്നത്. ആദ്യം 11 പിന്നീടുള്ള വർഷം 23 എന്നിങ്ങനെയാണ് ഇമാം ബൈഹഖിയെ പോലുള്ളവർ ജംഅ ചെയ്തത്. ദീർഗ്ഗമെങ്കിൽ 11 ഉം ദൈർഖ്യം കുറവെങ്കിൽ 23 ഉം എന്ന് ഇമാം ഇബ്നു ഹജറും വ്യാഖ്യാനിച്ചതായി കാണാം.
- ആധുനികരിൽ ശൈഖ് അൽബാനിയല്ലാത്ത മറ്റു കിബാറുകൾ ( ഇബ്നു ബാസ്, ഇബ്നു ഉസൈമീൻ ,ഫൗസാൻ, മുസ്ഥഫ ഉദവി, etc) ഇതേ നിലപാട് സ്വീകരിച്ചവരാണ്. 11 ൽ കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിക്കരുത് എന്ന ശൈഖ് അൽബാനിയുടെ ഇജ്തിഹാദിന് മറുപടിയുമായി ഒന്നിലധികം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ തന്നെ സലഫി ലോകത്ത് എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
വിവാദമാക്കാനല്ല, അവസാനിപ്പിക്കാനാണ് ഇത്രയുമെഴുതിയത്. തെറ്റുകളെ തൊട്ട് അല്ലാഹുവിനോട് കാവൽ തേടുന്നു . നന്നായി അറിയുക അല്ലാഹു ആകുന്നു.
ഇമാം അഹ്മദ്, യഹ്യ ബിൻ മഈൻ, അബൂദാവൂദ് (റ): ഇദ്ദേഹം 'ദഈഫ്' (ബലഹീനൻ) ആണ്.
ഇമാം ബുഖാരി (റ): പണ്ഡിതന്മാർ ഇദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് മിണ്ടാതിരുന്നു ('സക്കത്തൂ അൻഹു' - ഇത് ഇമാം ബുഖാരിയുടെ കടുത്ത വിമർശന ശൈലിയാണ്).
ഇമാം തിർമിദി (റ): ഇദ്ദേഹം നിവേദനം ചെയ്യുന്ന ഹദീസുകൾ 'മുൻകർ' (തള്ളപ്പെടേണ്ടവ) ആണ്.
ഇമാം നസാഈ (റ): ഇദ്ദേഹം 'മത്റൂക്കുൽ ഹദീസ്' (ഹദീസ് സ്വീകരിക്കാൻ കൊള്ളാത്തവിധം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ) ആണ്.
അബൂ ഹാതിം (റ): ഇദ്ദേഹം ബലഹീനനാണ്, പണ്ഡിതന്മാർ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹദീസുകൾ ഉപേക്ഷിച്ചു.
അൽ-ജൗസജാനി (റ): ഇദ്ദേഹം 'സാഖിത്' (തരംതാഴ്ന്നവൻ/വീണുപോയവൻ) ആണ്.
സ്വാലിഹ് (റ): ഇദ്ദേഹം ബലഹീനനാണ്, ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹദീസുകൾ എഴുതിവെക്കാൻ പാടുള്ളതല്ല.
അബൂ അലി അന്നിസാബൂരി (റ): ഇദ്ദേഹം ശക്തനായ നിവേദകനല്ല.
ഇമാം ശുഅ്ബ (റ): ഇദ്ദേഹം കളവ് പറയുന്നവനാണെന്ന് (കദ്ദബഹു) അദ്ദേഹം വിശേഷിപ്പിച്ചു.
"നീ ഇപ്രകാരം ചോദിച്ചേക്കാം: 'ഇമാം ബൈഹഖി ഇതേ നിവേദനം മറ്റൊരു പരമ്പരയിലൂടെ (സനദ്) ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. അതിൽ ഉമർ ബിൻ ഖത്താബിന്റെ കാലത്ത് റമദാനിൽ അവർ 20 റക്അത്ത് നിസ്കരിച്ചിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. ഇമാം നവവിയെപ്പോലെയുള്ള പണ്ഡിതന്മാർ ആ പരമ്പര സ്വഹീഹാണെന്ന് (പ്രബലമാണെന്ന്) പറയുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ?'
അതിന് ഞാൻ മറുപടി പറയുന്നു: ആ പരമ്പരയിൽ 'അബൂ അബ്ദില്ലാഹി ബിൻ ഫഞ്ജുയ അദ്ദീനൂരി' എന്നൊരാളുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ (തർജുമ) എനിക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. അതിനാൽ, ഈ നിവേദനം സ്വഹീഹാണെന്ന് വാദിക്കുന്നവർ, അദ്ദേഹം വിശ്വസ്തനും (ഥിക്ക) തെളിവായി സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യനുമാണെന്ന് തെളിയിക്കേണ്ടതുണ്ട്."
ഇമാം നവവി (റ) തന്റെ പ്രശസ്ത ഗ്രന്ഥമായ 'ശറഹുൽ മുഹദ്ദബി'ൽ (4:23) ഈ നിവേദനത്തെക്കുറിച്ച് നൽകുന്ന നിരീക്ഷണം താഴെ നൽകുന്നു:
لكنه مرسل فان يزيد بن رومان لم يديك عمر - شرح المهذب 23:4
"പക്ഷേ, ഇത് 'മുർസൽ' ആയ ഒരു നിവേദനമാണ്. കാരണം, യസീദ് ബിൻ റൂമാൻ ഉമർ (റ)-നെ കണ്ടിട്ടില്ല (അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടം ലഭിച്ചിട്ടില്ല)."
"ഇബ്നു അബ്ദിൽ ബാർ പറഞ്ഞു: ഈ ഹദീസിൽ (ആയിഷ (റ) നിവേദനം ചെയ്ത 11 റക്അത്തിന്റെ ഹദീസ്) മുന്തിക്കലും പിന്തിക്കലും (തഖ്ദീം വ തഅ്ഖീർ) സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. കാരണം, വിത്റിനെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചതിന് ശേഷമാണ് (നബി ﷺ ഉറങ്ങുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള) ചോദ്യം വരുന്നത്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം അദ്ദേഹം തന്റെ നിസ്കാരത്തിന് മുൻപ് ഉറങ്ങാറുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ്. അതായത്, അദ്ദേഹം രാത്രി നിസ്കരിക്കുകയും (ഖിയാമുല്ലൈൽ), പിന്നീട് ഉറങ്ങുകയും, വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ് നിസ്കരിക്കുകയും, വീണ്ടും ഉറങ്ങുകയും, അതിനുശേഷം എഴുന്നേറ്റ് വിത്ർ നിസ്കരിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്."
അദ്ദേഹം തുടരുന്നു:
ഈ പതിനൊന്ന് വിത്ര് മാത്രമല്ലെന്ന് ആയിശ(റ) പറഞ്ഞതായി ബുഖാരി ഉദ്ധരിക്കുന്നു."അതുകൊണ്ടാണ് 'നാല് റക്അത്ത്, പിന്നെ നാല് റക്അത്ത്, പിന്നെ മൂന്ന്' എന്ന് ഹദീസിൽ വന്നത്. എന്റെ ധാരണയിൽ - അല്ലാഹുവിനാണ് ഏറ്റവും അറിയാവുന്നത് - ഈ നിസ്കാരങ്ങൾക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാറുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ 'നാല് പിന്നെ നാല്' എന്ന് പറഞ്ഞത് ഒരു ഉറക്കത്തിന് ശേഷവും, 'പിന്നെ മൂന്ന്' എന്നത് മറ്റൊരു ഉറക്കത്തിന് ശേഷവും എന്നാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് 'വിത്റിന് മുൻപ് അവിടുന്ന് ഉറങ്ങാറുണ്ടോ?' എന്ന് ആയിഷ (റ) ചോദിച്ചത്. ഉമ്മു സലമ (റ) നിവേദനം ചെയ്ത ഹദീസും ഇതിന് സാക്ഷ്യമാണ്: 'അദ്ദേഹം നിസ്കരിക്കും, പിന്നെ നിസ്കരിച്ച അത്രയും നേരം ഉറങ്ങും, പിന്നെ നിസ്കരിക്കും...' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന റിപ്പോർട്ട്. ആയിഷ (റ)-യുടെ ഹദീസിനെ ഈ രീതിയിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കാനാണ് ഇത് തെളിവായി വരുന്നത്."
بدر الدين العيني (762 - 855 هـ = 1361 - 1451 م)
الكتاب: نصب الراية لأحاديث الهداية مع حاشيته بغية الألمعي في تخريج الزيلعي (2/115)
جمال الدين الزيلعي (000 - 762 هـ = 000 - 1360 م)
259 - قَالَ مُحَمَّدٌ: أَخْبَرَنَا أَبُو حَنِيفَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ «يُصَلِّي مَا بَيْنَ صَلاةِ الْعِشَاءِ إِلَى صَلاةِ الصُّبْحِ ثَلاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً، ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ تَطَوُّعًا، وَثَلاثَ رَكَعَاتِ الْوِتْرِ، وَرَكْعَتَيِ الْفَجْرِ»
الكتاب: موطأ مالك برواية محمد بن الحسن الشيباني (1/95)
مالك (93 - 179هـ، 712 - 795م).
الكتاب: فتح القدير (1/468)
ابن الهمام (790 - 861 هـ = 1388 - 1457 م)
الملا علي القاري (000 - 1014 هـ = 000 - 1606 م)
وَقَالَ الشَّافِعِيُّ - رَحِمَهُ اللَّهُ - وَلَيْسَ فِي شَيْءٍ مِنْ هَذَا ضِيقٌ وَلَا حَدٌّ يُنْتَهَى إلَيْهِ لِأَنَّهُ نَافِلَةٌ فَإِنْ أَطَالُوا الْقِيَامَ وَأَقَلُّوا السُّجُودَ فَحَسَنٌ وَهُوَ أَحَبُّ إلَيَّ وَإِنْ أَكْثَرُوا الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ فَحَسَنٌ.
الكتاب: طرح التثريب في شرح التقريب (3/98)
العراقي، الحافظ أبو الفضل (725 - 806 هـ، 1325 - 1404 م).
قال إسحاق: وأما الإمام إذ صلى بالقوم ترويحة أو ترويحتين، ثم قام من آخر الليل فأرسل إلى قوم فاجتمعوا فصلى بهم بعد ما ناموا فإن ذلك جائز، إذا أراد به قيام ما أمر أن يصلي من التراويح، وأقل من ذلك خمسة. مع أن أهل المدينة لم يزالوا من لدن عمر رضي الله عنه إلى زماننا هذا يصلون أربعين ركعة في قيام شهر رمضان، يخففون القراءة
وأما أهل العراق فلم يزالوا من لدن علي رضي الله عنه إلى زماننا هذا على خمس ترويحات
عنوان الكتاب: مسائل الإمام أحمد بن حنبل وإسحاق بن راهويه (2/840)
الكوسج (000 - 251 هـ = 000 - 865 م)
وَقَدْ أَجْمَعَ الْعُلَمَاءُ عَلَى أَنْ لَا حَدَّ وَلَا شَيْءَ مُقَدَّرًا فِي صَلَاةِ اللَّيْلِ وَأَنَّهَا نَافِلَةٌ فَمَنْ شَاءَ أَطَالَ فِيهَا الْقِيَامَ وَقَلَّتْ رَكَعَاتُهُ وَمَنْ شَاءَ أَكْثَرَ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ
الكتاب: الاستذكار (2/102)
ابن عبد البر (368 - 463 هـ = 978 - 1071 م)
وَلَيْسَ فِي عَدَدِ الرَّكَعَاتِ مِنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ حَدٌّ مَحْدُودٌ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ لَا يَتَعَدَّى وَإِنَّمَا الصَّلَاةُ خَيْرٌ مَوْضُوعٌ وَفِعْلُ بِرٍّ وَقُرْبَةٌ فَمَنْ شَاءَ اسْتَكْثَرَ وَمَنْ شَاءَ اسْتَقَلَّ وَاللَّهُ يُوَفِّقُ وَيُعِينُ مَنْ يَشَاءُ بِرَحْمَتِهِ لَا شَرِيكَ لَهُ
الكتاب: التمهيد لما في الموطأ من المعاني والأسانيد (13/214)
ابن عبد البر (368 - 463 هـ = 978 - 1071 م)
وَأَمَّا أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ، فَعَلَى عِشْرِينَ رَكْعَةً يُرْوَى ذَلِكَ عَنْ عُمَرَ، وَعَلِيٍّ وَغَيْرِهِمَا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَهُوَ قَوْلُ الثَّوْرِيِّ، وَابْنِ الْمُبَارَكِ، وَالشَّافِعِيِّ، وَأَصْحَابِ الرَّأْيِ، قَالَ الشَّافِعِيُّ: وَهَكَذَا أَدْرَكْتُ بِبَلَدِنَا بِمَكَّةَ يُصَلُّونَ عِشْرِينَ رَكْعَةً.
وَلَمْ يَقْضِ أَحْمَدُ فِيهِ بِشَيْءٍ.
الكتاب: شرح السنة (4/123)
البغوي، أبو محمد (ت 516 هـ).
وَأَجْمعُوا أَن التَّطَوُّع بِالصَّلَاةِ حسن مَا لم يكن بَين طُلُوع الْفجْر وابيضاض الشَّمْس بِغَيْر الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ ذكرنَا
الكتاب : مراتب الإجماع في العبادات والمعاملات والاعتقادات (1/34)
ابن حزم الأندلسي (384 - 456هـ، 995 - 1063م).
الكتاب: العواصم من القواصم في تحقيق مواقف الصحابة بعد وفاة النبي صلى الله عليه وسلم (7/23)
ابن العربي، أبو بكر (468 - 543هـ، 1076 - 1148م).
ഉമര്(റ) വിന്റെ കാലത്ത് ഉബയ്യിബ്നു കഅബിന്റെ നേതൃത്വത്തില് ഇരുപതും മൂന്നും നമസ്ക്കരിച്ചു, അവിടെ ഖിറാഅത്ത് ചുരുക്കിക്കൊണ്ട് റക്അത്തുകള് വര്ദ്ധിപ്പിച്ചു. സലഫുകളില് നിന്നും ഒരു വിഭാഗം 40 റക്അത്തുകള് നമസ്ക്കരിച്ചിരുന്നു, അതുപോലെ 36 നമസ്ക്കരിച്ചിരുന്നു ഇതെല്ലം അനുവദനീയമാണ്.
(റക്അത്തുകളെ കുറിച്ച് പണ്ഡിതലോകത്ത് വന്ന ധാരാളം ചര്ച്ചകള് അദ്ദേഹം പറയുന്നു)
അദ്ദേഹം വീണ്ടും പറയുന്നു:
എന്നിട് ശൈഖുല് ഇസ്ലാം പറയുന്നു ഇതെല്ലം സ്വീകാര്യമാണ്.
ഇതില് ഏതെങ്കിലും രൂപത്തില് ഒരാള് റമളാനിലെ രാത്രി നമസ്ക്കാരം നിര്വ്വഹിക്കുന്നുവെങ്കില് അത് ഏറ്റവും നല്ലതാണ്. നമസ്ക്കരിക്കുന്നവരുടെ അവസ്ഥ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇതില് ഏതുവേണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുക. നബി(സ) യില് നിന്നും രാത്രി നമസ്ക്കാരത്തിന്റെ എണ്ണം നിര്ണ്ണയിക്കപ്പെട്ടു എന്നോ അതില് കൂട്ടാനോ കുറയ്ക്കാനോ പാടില്ല എന്നോ ആരെങ്കിലും കരുതുന്നുവെങ്കില് അവനു പിഴവ് സംഭവിച്ചു.

